09 Απριλίου 2013

Γαρύφαλλε, Γαρύφαλλε

(*Rock Ιστορίες)
1970, Στίχοι – Μουσική: Πελομα Μπεκιου (Γιάννης Κιουρτσόγλου)



Κανείς μας δεν ξέρει ποιος είσαι; 

Φήμες λένε πως την εποχή της κατοχής στο Παγκράτι κυκλοφορούσε ένας τύπος ονομαζόμενος Γαρύφαλλος, που ήταν καταδότης των Γερμανών. Ναι σωστά, ο Γαρύφαλλος ήταν ένας μασκοφόρος που πρόδιδε όσους Έλληνες αγωνίζονταν ενάντια στον φασισμό του Χίτλερ. Πριν αλλάξει εντελώς η άποψη σας για το τραγούδι θα ήθελα να σας επισημάνω ότι ο Κιουρκτσόγλου αρνείται πως αναφέρεται το τραγούδι σε αυτό τον Γαρύφαλλο, αλλά αναφέρει πως μιλάει για ένα Αθηναίο γεροντάκο. Αυτός ο ογδοντάρης, καλοντυμένος κύριος έπαιρνε βόλτες στον Κολωνάκι και είχε τις τσέπες του γεμάτες καραμέλες που έδινε στα παιδιά. Μέχρι εκεί όμως, κανένα πλήθος, κανένα γέλιο, κανένα δάκρυ. Μα γιατί χρησιμοποίησε το όνομα του τότε ο δημιουργός; Απλά επειδή έψαχνε ένα τετρασύλλαβο όνομα και ο χρόνος όπως θα σας εξηγήσουμε στην συνέχεια ήταν πολύ πιεστικός! Ο Γαρύφαλος έτσι μπορούσε άνετα να ήταν Χαράλαμπος ή Αλέξανδρος! 

Οι συγκυρίες 

Ο Γιάννης Κιουρκτσόγλου είχε κάνει διασυνδέσεις με ανθρώπους του χώρου της μουσικής όπως τον Πουλικάκο, έτσι τον Οκτώβρη τους 1969 τον παίρνει τηλέφωνο ο παραγωγός στη Lyra, Τάσος Φαληρέας και του ζητάει να παρουσιαστεί την επόμενη μέρα με δείγμα από την δουλειά του. Μέχρι εκεί όλα καλά, αλλά υπήρχε μια μικρή λεπτομέρεια. Ο Κιουρκτσόγλου δεν είχε γράψει τραγούδι εδώ και 2 χρόνια! Είχε λιγότερο απο 24 ώρες να γράψει στίχο και μουσική και να ηχογραφήσει τουλάχιστον 2 τραγούδια. Η κατάσταση ήταν τόσο τραγελαφική που σκεφτόταν να κλέψει τραγούδια και να τα παρουσιάσει ως δικά του, ή να πάει με χαλασμένη κασέτα για να κερδίσει χρόνο! Μετά από ώριμη (!) σκέψη αποφάσισε να ηχογραφήσει ότι του ερχόταν στο νου και να πει στους παραγωγούς ότι υπάρχει και καλύτερη δουλειά και θα τους την παρουσίαζε σε καμιά βδομάδα. Πέντε λεπτάκια αργότερα το Γαρύφαλλε ήταν έτοιμο..τόσο απλά! 

Πάει λοιπόν γεμάτος άγχος το επόμενο πρωινό να συναντηθεί με τον διευθυντή της εταιρίας, και εκεί τα πράγματα πήγαν όσο χειρότερα μπορούσε να φανταστεί. Μια ο διευθυντής αρνούνταν πως είχε ραντεβού, μια δεν μπορούσαν να διαβάσουν τα ορνιθοσκαλίσματα του, μια τον είπαν άσχετο γιατί δεν άκουγε κλασσική μουσική.. το αποτέλεσμα ήταν να κάθεται να τον κοροϊδεύουν ο ιδιόρρυθμος Πατσιφάς και ο γνωστός Λάκης Παπαδόπουλος. Και όταν τελικά έβαλαν την κασέτα να παίζει, τα λόγια του παραγωγού τα λένε όλα «Παιδί μου, εσύ είσαι τελείως ατάλαντος γιατί δε βρίσκεις κάτι άλλο να κάνεις στη ζωή σου;» Ο Κιουρκτσόγλου τότε ζήτησε πίσω την κασέτα (γιατί δεν είχε καν δεύτερο αντίγραφο) αλλά ο Πατσίφας την κράτησε για να δουλευτούν τα τραγούδια και να γίνει η παραγωγή στο μέλλον. Ίσως έψαχνε απελπισμένα να κάνει δίσκο εκείνη την χρονιά η Lyra και μάζευε κομμάτια από δεξιά και αριστερά, αφού κράτησε το τραγούδι ενώ είχε χαρακτηρίσει τους στίχους γελοίους. Πράγματι όμως, μετά από πολλές ανεπιτυχείς δοκιμές να αλλάξουν οι στίχοι και μετά από μερικούς μήνες ηχογραφήθηκε το τραγούδι από τους Πελόμα Μπεκιου και όχι από την Πόπη Αστεριάδη όπως ήθελε ο παραγωγός τότε. 

Τραγουδάει ο Βλάσσης Μπονάτσος; 

Ω, μα όχι φυσικά! Αλήθεια, για ξανακούστε το τραγούδι και πέστε μου αν αυτή είναι η φωνή του Μπονάτσου! Στην γνωστή πρώτη εκτέλεση τραγουδάει ο Νίκος Δαπέρης (που παίζει και μπάσο) και ο Βλάσσης Μπονάτσος παίζει απλά κρουστά. Εκείνη την εποχή ο Βλάσης ήταν στην παρέα και ήθελε να μπει στο συγκρότημα αλλά δεν ήξερε κάποιο όργανο. Τελικά αγόρασε ακριβά το εισιτήριο του στην μπάντα, αφού όντας ο πλουσιότερος της παρέας αγόρασε τα όργανα, και έμαθε να παίζει κόνγκα για να δικαιολογεί την θέση του. Το συγκρότημα ονομάστηκε Πελόμα Μποκιού από συλλαβές από τα ονόματα τους. ΔαΠΕρης, ΛOγοθέτης, ΜΑρινάκης, ΜΠΟνατσος, ΚΙΟΥρκτσόγλου. Τα πράγματα χάλασαν μεταξύ Μπονάτσου-Κιουρτόγλου, όταν ο Μπονάτσος ισχυρίστηκε σε συνέντευξη πως έγραψε το τραγούδι και πως το ερμηνεύει. Στην μπάντα ακουγόταν χαζό να διεκδικήσει την ερμηνεία του τραγουδιού αφού ξεκάθαρα η φωνή δεν είναι δική του, αλλά ακόμα και μετά από τόσα χρόνια έμεινε χαραγμένο στην μνήμη του κόσμου πως η εκτέλεση είναι του Βλάσση Μπονάτσου! 

Ο τελευταίος είχε την χαρά να ηχογραφήσει το τραγούδι στην επανεκτέλεση των Going Through, 25 χρόνια μετά! Ο Γαρύφαλλός ήταν μάλιστα η πρώτη επιτυχία των Goin’ Through που τους έκανε γνωστούς το 1995. Το συγκρότημα πήρε την υπογραφή του Κιουρκτσόγλου για επανεκτέλεση του τραγουδιού, ακόμα και αν ο δημιουργός θεώρησε χάλια την νέα hip-hop εκτέλεση και δεν ήξερε καν πως θα τραγουδούσε ο Μπονάτσος. Όταν το έμαθε έγινε το «έλα να δεις» και ο Κιουρκτσόγλου δεν έβαλε νέα υπογραφή για προώθηση του τραγουδιού στο εξωτερικό, και έτσι μπήκε εμπόδιο στην επιτυχία της ίδιας του δημιουργίας!

ΣόπιλιΦ


2 σχόλια:

  1. Καλωσορίζουμε το φίλο ΣόπιλιΦ στην παρέα με τη στήλη του “Rock Ιστορίες”.
    Καλές ιστορίες !

    ΑπάντησηΔιαγραφή