Περί ρατσισμού, ΜΜΕ και αποπαθητικοποίησης του δέκτη

Η αφορμή…

Σήμερα 9 Νοεμβρίου είναι Διεθνής Ημέρα κατά του Φασισμού και Αντισημιτισμού σε ανάμνηση του πρώτου μαζικού πογκρόμ εναντίων των Εβραίων στη ναζιστική Γερμανία του 1938. Το συγκεκριμένο γεγονός είναι γνωστό ως η «Νύχτα των Κρυστάλλων» λόγω των οργανωμένων επιθέσεων των Ναζί στις ιδιοκτησίες των Εβραίων που είχε ως αποτέλεσμα να γεμίσουν οι δρόμοι με σπασμένα γυαλιά από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Κατά τη νύχτα των κρυστάλλων, καταστράφηκαν συναγωγές, χιλιάδες εβραϊκά καταστήματα, ενώ δεκάδες χιλιάδες Εβραίοι συνελήφθησαν από τις Ναζιστικές αρχές. Θεωρείτε μάλιστα από αρκετούς ιστορικούς ως το έναυσμα για την δημιουργία των στρατοπέδων συγκέντρωσης και για το εβραϊκό Ολοκαύτωμα.

Πέραν από τα άτομα εβραϊκής καταγωγής, θύματα υπήρξαν επίσης άτομα με διανοητικά προβλήματα, ανάπηροι, ομοφυλόφιλοι, κομμουνιστές, συνδικαλιστές καθώς και κληρικοί. Είναι για αυτό το λόγο που η μέρα είναι παράλληλα αφιερωμένη στην ευρύτερη καταδίκη του ρατσισμού.

76 χρόνια μετά από το πρώτο μαζικό πογκρόμ υπάρχουν ακόμη σοβαρά κρούσματα ρατσιστικής βίας, ρατσιστικής συμπεριφοράς και γενικότερα ρατσιστικής αντίληψης της πραγματικότητας. Το χειρότερο είναι ότι τέτοιες αντιλήψεις, ιδιαίτερα εν καιρώ οικονομικής ύφεσης, τείνουν να ενσωματώνονται στη θεματολογία της δημόσιας συζήτησης και να αντιμετωπίζονται ως απλά «μια άλλη άποψη» ή ως φυσιολογικό. Παρατηρείται δηλαδή μια κοινωνική και ηθική νομιμοποίηση των ρατσιστικών προσεγγίσεων και αντιλήψεων.

Ρατσισμός και ΜΜΕ

Σημαντικό ρόλο στη διάδοση των αντιλήψεων αυτών διαδραματίζουν τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, (ΜΜΕ) είτε ακούσια είτε εσκεμμένα… Τα ΜΜΕ προβάλλουν και άρα προτείνουν μια εικόνα της πραγματικότητας που ενδεχόμενος το κοινό να υιοθετεί και να αφομοιώνει. Μέρος αυτής της εικόνας είναι και ο «εγκληματίας αλλοδαπός», η «σπείρα Βούλγαρων διαρρηκτών», το «Ρουμάνικο κύκλωμα εμπορίας ναρκωτικών», οι «λαθρομετανάστες». 

Όπως καταδεικνύει η «Έρευνα για την προσέγγιση των ΜΜΕ στην Ευρώπη για θέματα που σχετίζονται με Υπηκόους Τρίτων Χωρών (ΥΤΧ) και την μετανάστευση» η οποία ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2014 με συντονίστρια την Δρ. Δήμητρα Μηλιώνη, υπάρχουν συχνές και σοβαρές παραβιάσεις του κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας από τα Κυπριακά ΜΜΕ. Συγκεκριμένα παρατηρούνται « παθογένειες στον Κυπριακό δημοσιογραφικό λόγο σχετικά με: (α) τη χρήση του όρου «λαθρομετανάστης» ή «παράνομος μετανάστης» β) την αναφορά της εθνικότητας των «δραστών» σε ειδήσεις του αστυνομικού δελτίου, (γ) την παραποίηση των γεγονότων στον τίτλο της είδησης και (δ) τη δραματοποίηση των γεγονότων με συγκεκριμένα λεκτικά σχήματα». Σύμφωνα πάντα με την ίδια έρευνα, ο δημοσιογραφικός αυτός λόγος έχει ως αποτέλεσμα το «στιγματισμό των ΥΤΧ ως παραβατών, τη «φυλετικοποίηση» της εγκληματικότητας και τη μεγέθυνση της απειλής δημιουργώντας την εντύπωση εκτεταμένης και οργανωμένης παραβατικής δράσης». 

Για μια ουσιαστική αυτορρύθμιση των ΜΜΕ

Τα ΜΜΕ όμως δεν είναι τερατουργήματα, είναι ανθρώπινες ή καλύτερα κοινωνικές κατασκευές που ανάλογα με τη χρήση τους μπορούν να συμβάλλουν θετικά στην προσπάθεια καταπολέμησης των ρατσιστικών αντιλήψεων αλλά και γενικότερα προς όφελος της ανεκτικότητας του σεβασμού της διαφορετικότητας, της Δημοκρατίας… Είναι μέσα σε αυτό το πλαίσιο που κάποιος εύλογα θα μπορούσε να διερωτηθεί γιατί η Επιτροπή Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας δεν κάνει πιο αισθητή την παρουσία της στη δημόσια σφαίρα της Κύπρου (πολλοί, ακόμη και δημοσιογράφοι, δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξή της). Γιατί δηλαδή η συγκεκριμένη επιτροπή η οποία εξετάζει παράπονα για παραβάσεις του Κώδικα Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας δεν δημοσιοποιεί τις αποφάσεις τις πέρα από την επίσημη ιστοσελίδα της; Γιατί δεν κάνει χρήση μιας mailing liste ή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για περισσότερη δημοσιοποίηση των αποφάσεων της αλλά και για την ενημέρωση των πολιτών ως προς την «ταυτότητα» των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων που μας πληροφορούν…; 

Τρόποι απλοί και άμεσα υλοποιήσιμοι οι οποίοι θα μπορούσαν να ασκήσουν πίεση από τα κάτω στα ΜΜΕ, έτσι ώστε να πράττουν το αυτονόητο, να συμμορφώνονται δηλαδή με τις πρόνοιες του κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας.

 δημήτρης

Συνάντηση Birleşme - Uzlaşma Συμφιλίωση

Ο τίτλος αρχικά θα ήταν «δικοινοτική συνάντηση», αλλά η «φάση» ξεπερνά τις κοινότητες, δεν είναι δι-κοινοτική αλλά μη-κοινοτική συνάντηση. Τα άτομα που παραβρίσκονται δεν εν τζειαμέ ως μέλη της μιας ή της άλλης κοινότητας. Είναι τζειαμέ ως πλάσματα, ως παρέας του παρέα… «Δι- παρεήστικη συνάντιση» εν η ορολογία που ε να ταίρκαζε καλύτερα νομίζω. Είναι που τούτην την οπτική γωνιά που ο όρος «συμφιλίωση» χρειάζεται επίσης κάποιαν περεταίρω επεξήγηση. Δεν πρόκειται για συμφιλίωση λες τζαι ήταν τσακομένοι ή σαν να εκπροσωπούν τους τσακομούς των δύο κοινοτήτων, αλλά συμφιλίωση με την ιδέα, την πραγματοποιήσιμη ιδέα της συνύπαρξης… Η συμφιλίωση δαμέ δεν παραπέμπει στην εκεχειρία μεταξύ εχθρών αλλά στη γνωριμία μεταξύ αγνώστων, στη φιλία! 

Χωρίς μικρόφωνα τζαι εναρκτήριες ομιλίες, δίχως χειροκροτήματα τζαι μπράβο, κάποιοι συναντιούνται, συμφιλιώνονται, αγαπιούνται τζαι ερωτεύκουνται. Κόφκουν κουβέντες του αέρα, κάποτε διαφωνούν τζαι κάποτε βρίσκουν τα, μιλούν για μάππα, παίζουν μάππα, αναλύουν τον κόσμο… χαλούν τον τζαι ξαναχτίζουν τον! Τρων τζαι πίνουν…

Το τελευταίο διπαρεήστικο συναπάντημα (πιο μεγάλης εμβέλειας ας πούμε, γιατί κάποιοι συναπαντιόνται τζαι συμφιλιώνονται καθημερινά) ήταν πριν δυο βδομάδες κάπου στα ορεινά της Λευκωσίας… Εκ των παρευρεθέντων εμιλήσαν για την ιστορία των παρεών τζαι για το πώς βιώνουν το διπαρεήστικο life style… 

Να τους πω ευχαριστώ;

Ξέρω ότι οι ίδιοι το «ευχαριστώ» ε να το στέλναν στις παρέες!   

δημήτρης   

Το κλείσιμο της ΕΡΤ ως απτό παράδειγμα της συρρίκνωσης της δημοκρατίας από τον τεχνοκρατικό τρόπο σκέψης

Ενώ η δημοκρατία είναι αυτή η διαδικασία που επιτρέπει την αντιπαράθεση ιδεών και διαφορετικών απόψεων που αφορούν στην οργάνωση του συνανίκειν. Από την άλλη η τεχνοκρατία έχει ως βασικό χαρακτηριστικό τον “εξορθολογισμό” στον τρόπο σκέψης παρουσιάζοντας τον ως “αδιαμφισβήτητο”. Οι “απόψεις” δηλαδή που εκφράζει παρουσιάζονται ως πέραν πάσης αμφιβολίας. Με άλλα λόγια η τεχνοκρατία απωθεί τη συζήτηση και την αντιπαράθεση ιδεών και απόψεων που βασίζονται στη λογική των αξιών. 

Τούτο επιτυγχάνεται κυρίως μέσα από την έντονη χρήση στατιστικών και αριθμητικών στοιχείων ως δείκτες της “πραγματικότητας”. Ο Albert Ogien, Γάλλος κοινωνιολόγος, θεωρεί ότι οι αριθμοί στις σημερινές κοινωνίες έχουν μιαν ιδιαίτερη κοινωνική υπόσταση που παραπέμπει στην - “αλήθεια”, στην – “ουδετερότητα” και κατά συνέπεια στο - “αδιαμφισβήτητο”. Οι αριθμοί γίνονται από μόνοι τους “αξίες” και κριτήρια για την οργάνωση της συνύπαρξης ενός συνόλου ατόμων αντικαθιστώντας με αυτό τον τρόπο Αξίες όπως η “ελευθερία”, τα “δικαιώματα”, η “ισότητα” η “πολυφωνία”... 

Την άμεση απόλυση 2000 εργαζόμενων από το δημόσιο ζήτησαν οι τεχνοκράτες της Τρόικα από την ελληνική κυβέρνηση ούτως ώστε να της παραχωρήσει μέρος του δανείου. Οι τεχνοκράτικοποιημένοι, πλέων, συντελεστές της ελληνικής κυβέρνησης, αποφάσισαν το ΚΛΕΙΣΙΜΟ της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης (ΕΡΤ) που συνεπάγεται με την αυτόματη απόλυση πέραν των 2000 εργαζομένων. Με άλλα λόγια οι κυβερνώντες είδαν στην οντότητα της ΕΡΤ (μόνο) τον ζητούμενο αριθμό-στόχο που τους επέβαλε η τρόικα : 2000 απολύσεις. Παραγνώρισαν και αγνόησαν τις οποιεσδήποτε δημοκρατικές Αξίες που ταυτίζονται με την ύπαρξη και λειτουργία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης και ύστερα από ΕΝΤΟΛΗ του πρωθυπουργού “Του” ο ελληνικός λαός είναι ο μόνος λαός της Ευρώπης που του στερείται το δικαίωμα στην Δημόσια Ραδιοτηλεόραση.

Η ευρωπαϊκή ηγεμονία δεν επέβαλε άμεσα στην ελληνική κυβέρνηση το κλείσιμο της ΕΡΤ, όπως και δεν επέβαλε στην κυπριακή κυβέρνηση το κούρεμα των μικροκαταθετών. Τους ώθησε όμως έμμεσα προς αυτές τις αποφάσεις μέσα από την επιβολή του τεχνοκρατικού τρόπου σκέψης.

Και όταν κάποιος σου επιβάλλει τρόπο σκέψης και αντίληψης της πραγματικότητας... πως είπαμε ότι ονομάζεται αυτό ;    

δημήτης

Που το Δαμέ τζαι το Τωρά στο Παντού τζαι το Αύριο !

Τα Ιστορικά γεγονότα των τελευταίων μηνών με την Κύπρο πρωταγωνίστρια σε ένα διεθνές πλαίσιο εξελίξεων είχαν ως παράδοξο αποτέλεσμα το χρονικό και χωρικό εγκλωβισμό της σκέψης μέσα σε ένα ασφυκτικό χωρικο-χρονοδιάγραμμα της “Κύπρου του Τωρά”. Οι σκέψεις τζαι οι λέξεις είναι στριμωγμένες που την κυβέρνηση Αναστασιάδη ως την κυβέρνηση Χριστόφια τζαι που τον Μάρτη του κουρέματος ως το 2011 της Εγνατίας... 

Θυμίζει κάτι που οπαδική μουρμούρα ύστερα που την ήττα της ομάδας σένα παιχνίδι που, έτσι ή αλλιώς, κάποιος πρέπει να κερδίσει τζαι κάποιος να το χάσει... Έτσι περίπου είναι τζαι το κοινωνικοοικονομικό σύστημα το οποίο καθορίζει τον τρόπο ζωή μας : κάποιος πρέπει να κερτά ή μάλλον χρειάζεται κάποιος να χάνει για να κερδίζει κάποιος άλλος. Εχτές ήταν ο λαός της Ιρλανδίας τζαι της Ισλανδίας, σήμερα της Κύπρου για να κερδίζει η πλουτοκρατία της Γερμανίας τζαι της Ολλανδίας. Σε άλλη κλίμακα τζαι διάσταση, χαμένοι είναι η Αφρική τζαι η Ασία, αιώνια κερδισμένοι η Ευρώπη τζαι η Αμερική. 

Έτσι πάει το παιχνίδι τζαι έσιει τζαι όνομα : "καπιταλισμός". Τίποτε το τζαινούρκο, το απροσδιόριστο, το τερατώδες, καμιά αφηρημένη έννοια. Ένα κοινωνικοοικονομικό σύστημα με συγκεκριμένα, απτά χαρακτηριστικά τζαι δράση, που με όσο κόπο εχρειάστηκε για να δημιουργηθεί τζαι για να διατηρείται, τόσο κόπο χρειάζεται για να φραχτεί, να ξηλωθεί! 

Το ότι η σκέψη τζαι η συνείδηση εγκλωβίστηκαν στα σύνορα του παρόντος τζαι της Κύπρου, μπορεί να είναι τζαι θετικό. Είναι η αμφισβήτηση του “είναι”. Εχάσαμε το ππούσουλα, ούτε το μέλλον μπορούμε να οραματιστούμε, ούτε το παρελθών να αναπολήσουμε. Τζαι τούτο σημαίνει ρήξη με την “πραγματικότητα” του κατεστημένου. 

Θα μας φκεί σε καλό εάν το δαμέ τζαι το τωρά αρκέφκει να μας πνίει τζαι αποπειραθούμε να κατανοήσουμε το παρελθόν τζαι να κτίσουμε το μέλλον με το πνεύμα ανοιχτό τζαι χρονικά τζαι χωρικά. Θα μας φκεί σε καλό εάν συνειδητοποιήσουμε ποιόν είναι τούτο το “παιχνίδι” που παίζουμε τζαι κυρίως αν διερωτηθούμε κατά πόσο θέλουμε να συνεχίσουμε να ζούμε έτσι, με τούτους τους κανόνες τζαι τούτες τις νόρμες... ευχόμενοι τζαι προσευχόμενοι να χάσει κάποιος άλλος πέρκει κερτίσουμεν εμείς... ευχόμενοι τζαι προσευχόμενοι κάποιοι να πεινούν για να χουμε ΕΜΕΙΣ να τρώμε !   

δημήτρης

Από τη θεωρία στην πράξη

Το όλο σκηνικό που πάει να στηθεί με την δήθεν έρευνα για να βρεθούν οι ένοχοι που οδήγησαν τα πράματα ως δαμέ εκτός από παραπλανητικό ως προς το “ποιος” ή καλύτερα “τι” ευθύνεται για τη υπάρχουσα κατάσταση είναι τζαι καθησυχαστικό – ποτζιμιστικό. Αφού το πολύ-πολύ να καταλήξουν στο ότι ο τάδε επόνταρε σε λάθος άλογο...πέραν τούτου δεν βλέπω να μπορεί να γίνει κάτι άλλο αφού εκάμναν ούλλοι τη “δουλειά” τους... επονταρίσκαν σε αππάρους... επαίρναν ρίσκα. Το υψηλό ρίσκο όσον αφορά στις επενδύσεις είναι κύρια συνιστώσα του τραπεζικού μοντέλου της Κύπρου. Ένα μοντέλο βέβαια που δεν είναι κυπριακή πρωτοτυπία αλλά παρόμοια συστήματα υπάρχουν τζαι σε άλλες οικονομίες, κυρίως μικρές ή ανερχόμενες. 

Το κυπριακό τραπεζικό σύστημα βασίζεται (βασιζόταν;) στην προσέλκυση ξένων κεφαλαίων, μέσα από την προσφορά υψηλών επιτοκίων. Τα ξένα κεφάλαια αυτά έπρεπε να επενδύονται από τις τράπεζες ούτως ώστε να μπορούν να εξασφαλίζουν τα υψηλά επιτόκια που πρόσφεραν. Ένας από τους βασικούς τρόπους επένδυσης ήταν στα αξιόγραφα-μετοχές-ομόλογα υψηλού ρίσκου τα οποία θα μπορούσαν να επιφέρουν σε μικρό χρονικό διάστημα μεγάλα κέρδη, όπως π.χ τα ελληνικά ... Ένας άλλος τρόπος επένδυσης ήταν ο δανεισμός των κεφαλαίων αυτών. Λόγου του μικρού πληθυσμού της Κύπρου ο δανεισμός στους καταναλωτές εγίνετουν με ιδιαίτερη ευκολία τζαι με αρκετά ψηλό τοκισμό. 

Έτσι εβρεθήκαμεν ούλοι με “δανεικά” αυτοκίνητα πολυτελείας τζαι “δανεικά” παλάθκια. Οι προσεγγίσεις όμως, όπως αυτή του “ιερού” τραγουδοποιού, που επέλεξε να τα χώσει στους “αρχοντοχωριάτες” κυπρέους ... μετατρέποντάς τους από θύματα του συστήματος σε θήτες, είναι εξίσου άστοχες και παραπλανητικές. Αφού παρακάμπτουν το γεγονός ότι ενεργοποιήθηκαν σοφιστικέ μηχανισμοί εξαπάτησης του κόσμου πλασάροντας την κατανάλωση ως την υπέρτατη ηδονή. Πρόκειται για μηχανισμούς ελεγχόμενους από τα ΜΜΕ τα οποία βέβαια ελέγχονται από το βασικό αιμοδότη-χρηματοδότη τους, δηλαδή τις τράπεζες. 

Αν τζαι η κατανόηση του ζητήματος χρειάζεται μια ολιστική-διεθνιστική προσέγγιση, οι δράσεις για αναδιαμόρφωση του τρόπου ζωής δεν μπορούν παρά να είναι τοπικές. Σε τούτη την προσπάθεια ανοικοδόμησης της κοινωνίας τζαι κατά συνέπεια των συνειδήσεων δεν περισσεύει κανένας, είτε είναι διανοούμενος, ιδεολογικά καταρτισμένος, είτε είναι αγανακτισμένος- “αρχοντοχωριάτης”, τραπεζικός υπάλληλος, απογοητευμένος με την παρούσα κατάσταση. Υπάρχει πολύς κόσμος που είναι σε φάση αναθεώρησης τζαι σαν να αρκέφκουν να ξυστουπόνουν πολλά αυτιά... 

Πέραν που τις φωνές τις πορείες διαμαρτυρίας τζαι τις αντιδράσεις εναντίων της Ευρώπης τζαι του ευρώ, υπάρχουν πράματα που μπορούν να γίνουν άμεσα χωρίς παρακούμπια ... Είναι η ώρα που η θεωρία επιβάλλεται να γίνει πράξη. Είναι η ώρα που ο καθένας οφείλει να βάλει τις γνώσεις του κάτω έτσι ώστε να δούμε πώς προχωρούμε. 

Είναι πχ εφικτή η δημιουργία πάσης φύσεως συνεργατισμών ; Κολεκτίβες στις γειτονιές ; Με ποια δομή ; Πως υλοποιούνται ; Πόσος κόσμος χρειάζεται ; Υπάρχουν ήδη τέτοιου είδους απόπειρες που αξίζει να στηριχτούν ;

Αντίσταση !

dessin original : Yvon Roy  

ΚΑΝΕΝΑΣ δεν είναι ίδιος με κάποιον άλλο, ΚΑΝΕΝΑΣ δεν σκέφτεται με τον ίδιο τρόπο που σκέφτεται κάποιος άλλος, ΚΑΝΕΝΑΣ δεν συμφωνεί στα πάντα με ΚΑΝΕΝΑΝ άλλον. Τζαι τούτο είναι η αρχή της Πολιτικής τζαι όι το τέλος της. Να πολιτεύεσαι παραπέμπει στην έκφραση τούτης της διαφορετικότητας τζαι στην υπεράσπιση τζείνου που ο καθένας θεωρεί ως τον καλύτερο τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας μέσα στην οποία ζει. Όμως, να πολιτεύεσαι σημαίνει ταυτόχρονα τζαι να συνειδητοποιείς ότι δεν είσαι μόνος σου τζαι άρα να συμβιβάζεσαι (έστω προσωρινά) με τζείνους που συμφωνείς παραπάνω ή έστω με τζείνους που διαφωνείς λιότερο. 

Η απογοήτευση που μπορεί να εκφράσει ένα συνειδητοποιημένο άτομο παρακολουθώντας την προεκλογική εκστρατεία δεν είναι απλά κατανοητή, είναι απαραίτητη. Πρέπει όμως να γίνει ο διαχωρισμός μεταξύ Πολιτικής διαδικασίας τζαι εκλογικής διαδικασίας. Η πολιτική πραγματώνεται παντού, στους καφενέες, στα πάρκα, στα γήπεδα, στην τέχνη... Η εκλογική διαδικασία δεν είναι παρά μόνο μια από τις διαστάσεις της Πολιτικής διαδικασίας, η πιο άχαρη ίσως...Είναι το άκρον άωτον του συμβιβασμού. Σε τόσο βαθμό που πολλές φορές δεν συντασσόμαστε με κάποιον βάση του τι μας ενώνει αλλά του τι μας χωρίζει που τζείνον που απορρίπτουμε. Η ψήφος κάτω που τούτες τις συνθήκες μετατρέπεται ως (ελάχιστη) μορφή αντίστασης. 

Με άλλα λόγια ο ΚΑΝΕΝΑΣ ως πρόθεση ψήφου δεν είναι παρά μόνο μια πράξη που περνά ξυστά που το άκρον άωτον του εγωκεντρισμού. Το να “ψηφίζεις” τον ΚΑΝΕΝΑ είναι σαν να θέλεις να ψηφίσεις τον εαυτό σου, αφού ο ΚΑΝΕΝΑΣ είναι ο καθένας από εμάς ξεχωριστά. Άρα ενώ συνειδητοποιείς την διαφορετικότητα σου, ότι κανένας δεν είναι σαν εσένα, δεν συνειδητοποιείς ότι δεν είσαι μόνος σου, ότι δηλαδή συνυπάρχεις με άλλα άτομα τζαι ότι τούτο επιβάλει τη διαδικασία του συμβιβασμού. 

Είναι άρα ασυνάρτητο να θεωρεί κάποιος την ψήφο στον ΚΑΝΕΝΑ ως τρόπο έκφρασης της απογοήτευσης του. Πόσο μάλλον όταν η ψήφος στον ΚΑΝΕΝΑ ενδέχεται να μεταφραστεί σε επικράτηση του συντηρητικού κατεστημένου. Αντίθετα τζαι ίσως παράδοξα, η (έστω ελάχιστη) συμμετοχή στην αντίσταση πετυχαίνεται μέσα που την ψήφο! Τζαι στην συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται για την αντίσταση στο συντηρητικό, στο γερασμένο, στην πλουτοκρατία, στην ένταξη στο ΝΑΤΟ, στην τρόικα, στις ιδιωτικοποιήσεις, στις πολιτικές των χαμηλών μισθών, αλλά κυρίως αντίσταση στη κατάργηση του δικαιώματος να διαφωνείς !

Ανάκατος

H παρουσίαση του προβλήματος των τραπεζών από τα ΜΜΕ

Ολόκληρο το κείμενο της κοινωνιολογικής ανάλυσης του Αντρέα Παναγιώτου είναι δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα του online εβδομαδιαίου περιοδικού Δέφτερη Ανάγνωση 

.

Ο βασιλιάς υποψήφιος πρόεδρος !

Eric Cantona

Ο Eric Cantona ανακοίνωσε τη Δευτέρα το βράδυ την υποψηφιότητα του για τη γαλλική προεδρία. Για όσους παρακολουθούν τη δράση του “King” τα τελευταία χρόνια το γεγονός δεν προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη. Πριν ένα χρόνο περίπου είσχε κηρύξει την “επανάσταση κατά των τραπεζών”... 

Βέβαια, ο στόχος του, αν τζαι ο ίδιος έν το 'μολόησε ακόμα, δεν είναι να εκλεγεί πρόεδρος, αλλά να πάρει μέρος στην προεκλογική εκστρατεία. Το να παίρνεις μέρος σε μια προεκλογική εκστρατεία στη Γαλλία έσχει τεράστια σημασία. Τα τηλεοπτικά κανάλια είναι υπόχρεα παραδείγματος χάριν να διούν (κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας) ακριβώς τον ίδιο χρόνο ομιλίας σε όλους τους επίσημους υποψηφίους, διαφορετικά πληρώνουν πρόστιμο. Έτσι ο Cantona σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είναι μια που τις πιο δημοφιλείς προσωπικότητες στη Γαλλία μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο, αν μη τι άλλο, ως προς το ποιες θεματικές θα συζητηθούν περαιτέρω κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Το ίδιο πράμα επιχείρησε στις προηγούμενες προεδρικές ο Nicola Hulot για να προβάλει το οικολογικό ζήτημα. 

Αν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι ο “King” είναι ενεργό μέλος του ιδρύματος Abbé-Pierre (ίδρυμα που αγωνίζεται στο πλευρό των αστέγων) πιθανότατα η υποψηφιότητα του να αποσκοπεί στο να καταστεί το “στεγαστικό” μείζον θέμα της προεκλογικής εκστρατείας. Ένα θέμα, που δυστηχώς, σε μιαν από τις πλουσιότερες χώρες του πλανήτη, αφορά ούλλο τζαι παραπάνω κόσμο... τζαι για το οποίο κανένας που τους άλλους υποψηφίους, εκτός που τον Mélenchon, δεν έσχει κάτι να πει... 

Ελπίζουμε τούτη τη φορά ο “Βασιλιάς” να μεν μασήσει τα λόγια του όπως έκαμε, τελικά, με την επανάσταση (του) τζαι να σκοράρει...αδίσταχτα!! 

ανάκατος

Το “πέρσι” είναι η χρονιά που πέρασε τζαι “του χρόνου” είναι η χρονιά που θα έρτει διότι ζούμε στο “φέτος”!

Ο χρόνος που μόνος του δεν υπάρχει, είναι κοινωνικό κατασκεύασμα. Κάθε πολιτισμός εκατασκεύασε τον στα μέτρα του, σύμφωνα με το πώς εκαταλάμβαινεν τη ζωή. Η κατασκευή του όμως επηρεάζει με τη σειρά της την ίδια τη ζωή, τον τρόπο ζωής. Ο ορισμός του χρόνου που τον Αριστοτέλη ως το Descartes τζαι το Newton είναι συνδεδεμένος με την κίνηση, την αλλαγή. Αν σταματούσαν τα πράματατα να αλλάζουν τζαι να μεταβάλλονται θα σταματούσε τζαι η ανάγκη των κοινωνιών να ορίζουν το χρόνο, να γράφουν ιστορία (;). 

Κάποιοι πολιτισμοί (όπως ο Δυτικός) παρουσιάζουν την κίνηση του χρόνου σαν μιαν ευθεία ... με μιαν αρχή τζαι ένα τέλος, που τη γέννηση στο θάνατο, με ένα παρελθόν ένα παρόν τζαι ένα μέλλον να χάνονται στο άπειρο χωρίς να συναντιόνται ποτέ. Τζαι έτσι βουρούν μια ζωή να προλάβουν... Άλλοι πολιτισμοί (όπως ο Ινδικός) παρουσιάζουν το χρόνο σε μια κυκλική κίνηση, που τη μέρα στη νύχτα, που χειμώνα σε καλοκαίρι, που ζωή σε ζωή ... Τζαι πτού που την αρχή ... ή μάλλον χωρίς αρχή ... ούτε τζαι τέλος. 

Πέραν που τούτη τη διαφορετική αντίληψη του χρόνου, σε μια πρόσφατη έρευνα οι ανθρωπολόγοι Nunez τζαι Sweetser (2006) μέσα που μια γλωσσολογική ανάλυση δείχνουν ότι σε ούλες τες γλώσσες το μέλλον είναι μπροστά που τζείνον που μιλά τζαι το παρελθόν πίσω του (πχ. προχωρώ μπροστά τζαι αφήνω τα λάθη πίσω μου). Εκτός που τη φυλή των Aymara που θεωρούν το παρελθόν, αφού είναι γνωστό τζαι ορατό, μπροστά τους τζαι το μέλλον, ως άγνωστο τζαι απρόβλεπτο, πίσω τους... ...Ασύλληπτο... 

Υπάρχει όμως τζαι η διαφορά ως προς την αντίληψη της κίνησης μέσα στο χρόνο. Δηλαδή, ποιος κινείτε πάνω στη γραμμή του χρόνου ; Είναι τα άτομα που κινούνται προς τα γεγονότα ; Ή τα άτομα είναι στατικά τζαι έρκουνται τα γεγονότα τζαι βρίσκουν τα ; Το περίεργο είναι ότι τούτες οι δυο αντιλήψεις συνυπάρχουν. Παραδείγματος χάριν, λαλούμε “τα δύσκολα τωρά ε να 'ρτουν”. Λαλούμε όμως τζαι “ε να ξεπεράσω τα εμπόδια που ε να βρω μπροστά μου”. 

Με τούτα τζαι με τζείνα, καλή χρονιά να έβρουμε! Αν όι, ας έρτει τζείνη να μας έβρει !  

ανάκατος

Όταν τελειώνουν οι υποσχέσεις τζαι μινίσκει μόνο ο φόβος για το αύριο...

Την τελευταία δεκαετία παρατηρείται μια σημαντική αλλαγή όσον αφορά τη χρήση του πολιτικού λόγου που τα πολιτικά κόμματα αλλά τζαι γενικά που άλλους εμπλεκόμενους στην πολιτική σκηνή. Μια αλλαγή ρητορικής που προετοιμάζει τις πολιτικές αλλαγές όσον αφορά το τρόπο διαχείρισης του κοινωνικοοικονομικού γίγνεσθαι. Γιατί ο λόγος δεν είναι απλά έκφραση, αλλά είναι τζαι συμβολική-σημειολογική κατασκευή της πραγματικότητας. 

Που τη Δημοκρατία στην Τρομοκρατία... 

Ο πολιτικός λόγος εμεταλλάχτηκε τζαι τζαμέ που υποσχόταν ουτοπίες (δικαιοσύνη, ελευθερία, ευημερία...) τζαι αόριστα “θα-θα”, πλέον δεν υπόσχεται τίποτε... μόνο την καταστροφή τζαι ένα μέλλον σκοτεινό. Με άλλα λόγια, οι "νόμιμοι" πολιτικοί αρμόδιοι προσπαθούν να πείσουν κατασκευάζοντας τρόμο για το χειρότερο τζαι όι ελπίδα για το καλύτερο... 

Ο Jaques Rancière έγραφε ήδη για τούτο το φαινόμενο που το 98 στο βιβλίο του “Aux bords du politique” σχολιάζοντας την τελευταία προεκλογική εκστρατεία του Μιτεράν. Γράφει χαρακτηριστικά ότι εκατάφερε να τροποποιήσει την πολιτική που “τέχνη της υπόσχεσης για πρόοδο” σε “τέχνη της αποφυγής της καταστροφής”. 

Τούτη η τρομοκρατία μέσα που την πολιτική έφτασε σε αποκορύφωση μετά την κρίση (τους) του 2008. Ο πολιτικός λόγος θέλει να διά την εντύπωση ότι εφτάσαμε στο άκρον άωτον της ευημερίας τζαι ότι που δαμέ τζαι κάτω μόνο μεταβολές προς το χειρότερο μπορούν να υπάρξουν. Κατά συνέπεια οι προτάσεις τζαι τα σχέδια των πολιτικών ατόμων τζαι συνόλων αποσκοπούν στην αποφυγή των χείριστων... 

Έτσι, που το δημοκρατικό δικαίωμα (έστω τζαι κουτσουρεμένο) της επιλογής πολιτικού προγράμματος για την πρόοδο, εφτάσαμε στην τρομοκρατική επιβολή πολιτικοοικονομικών μέτρων “σωτηρίας”. 

...τζαι που την Τρομοκρατία στην Τεχνοκρατία 

Το κύριο χαρακτηριστικό του τρομοκρατικού πολιτικού λόγου είναι η περιβολή του με την ετικέτα του “αδιαμφισβήτητου”. Ο,τι εκφωνεί δηλαδή ο πολιτικός τρομοκρατικός λόγος είναι πέραν πάσης αμφιβολίας. Τούτο πετυχαίνεται κατά κύριο λόγο μέσα που την έντονη χρήση στατιστικών στοιχείων για την παρουσίαση της “πραγματικότητας”. Οι αριθμοί στις σημερινές κοινωνίες έχουν μιαν ιδιαίτερη κοινωνική αξία που παραπέμπει στην -αλήθεια, στην – ουδετερότητα τζαι στο -αδιαμφισβήτητο (A.OGIEN 2010). Τούτο σε συνδυασμό με τις αναφορές σε “ουδέτερους”, α-πολιτικούς οργανισμούς, όπως η ΕΚΤ, το ΔΝΤ, οι οίκοι αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας Moody’s, Standard & Poor’s τζ' ένα σορό άλλα μασκαραλήκια έχουν ως αποτέλεσμα, πέραν του κολλήματος της ετικέτας “αδιαμφισβήτητο” στον πολιτικό λόγο, την ισοπέδωση των ιδεολογικών τζαι ταξικών διαφορών.

Είτε σοσιαλιστές είναι, είτε συντηρητικοί, ή φιλελεύθεροι, λαλούν μας ούλλοι το ίδιο πράμα : “εμείς εν τζαι...”, “ο τάδε οργανισμός τζαι ο τάδε οίκος λαλούν ότι ...”. Έτσι αφήνουμε πίσω μας την εποχή του συμβιβασμού που είναι το κύριο χαρακτηριστικό της Δημοκρατίας τζαι μπαίνουμε στην εποχή της ομοφωνίας που είναι το κύριο χαρακτηριστικό της τεχνοκρατίας... 

Όταν μινίσκει μόνο ο φόβος για το αύριο...οι υποχωρήσεις του σήμερα φαντάζουν μικρές... 

Για τα Χριστούγεννα ετοιμάζουν μας... πακκέττα! Πακκέττα μέτρων που ούτε αδιαμφισβήτητα είναι, ούτε υποχρεωτικά, ούτε τζαι οι μόνες πιθανές λύσεις... Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη πλούτου αλλά ο κακός διαμερισμός του πλούτου. Πιάστε τα που τζείνους που έχουν τζαι δώστε τα τζαμέ που πρέπει!

ανάκατος

Προσοχή Ποδήλατα !

Όι ρε, εβάλαν σας τζαι ποδηλατούθκια ρε χωραϊτούθκια! Μα έ μας έδωκε κανένας αναφορά, να μας πεί κανένα κόμεντ... ε καλά, έν ε καλά; έσhει τόπο τζαι τζυλούν;...Αλόπως έν τα τεστάρετε, είσαστεν ούλλη μέρα μπροστά που τες οθόνες σας... Anyways, μπορείτε να έβρετε όλες τις σχετικές πληροφορίες στη σελίδα της ΔΕΠΛ.

Που τη δική μου εμπειρία σε πόλη του εξωτερικού πιστεύκω ότι μπορεί να δουλέψει η φάση στη Λευκωσία κυρίως λόγο του τζαιρού, του μεγέθους τζαι της μορφολογίας της πόλης. Το κυριόττερο πρόβλημα που επαρατήρησα, εχτός που τον τζαιρό, είναι τα ανήφορα τζαι τα κατήφορα... Έτσι στα σημεία ενοικίασης πριν που κατήφορο έ βρίσκεις ποτέ ποδήλατο τζαι στα σημεία μετά που το κατήφορο (δηλαδή με άλλα λόγια πριν που το ανήφορο), έν έσhει τόπο να το βάλεις πίσω το ποδήλατο σου. Το πιο θετικό της ιστορίας εν ότι, για να ενθαρίνουν το κόσμο να χρησιμοποιεί το σύστημα, σιγά σιγά εκάμαν λωρίδες για ποδήλατο σε ούλλους τους δρόμους.

Πάντως μεταξύ μας εν πολλά μεγάλο ρίσκο εκ μέρους των δημάρχων τούτο το πράμα ... μήκακο γίνει κανέναν ατύχημα, να φύει κανένας τροχός ας πούμε ή να χαλάσουν τα στόπερ κανενού, έν τζαι να φταίξουν οι αρμόδιοι ελεγκτές του συστήματος, ε να φταίξουν οι δημάρχοι!! -"Δολοφόνοι... επιάσαν τζαι βάλαν κινητές πόμπες μες τους δρόμους της χώρας! Να παραιτηθούν!!"

Όσο περνά ο τζαιρός τζαι πιάνουμε απόσταση που τα γεγονότα που ακολούθησαν της τραγωδίας στο Μαρί τόσο τα πράματα φαίνουνται πιο ξεκάθαρα...τζαι ταυτόχρονα π-α-ρ-ά-λ-ο-γ-α. Εδουλέψαν μας κανονικότητα τζαι οι τηλεοράσεις τζαι οι “αντικειμενικές” εφημερίδες. Τζαι τωρά τι να πεις.. Σίουρα η κριτική των μμε τζαι των πολιτικών εν καλά να γίνεται για να μαθαίνουμε που τα παθήματα. Την κριτική μας ως πολίτες όμως ποιος ε να την κάμει ;

Προτείνω, αν μη τι άλλο στα χωραϊτούθκια, να πιαν που ένα ποδήλατο τζαι να φακκούν γυρούς της χώρας κάμνοντας την αυτοκριτική τους...
Άτε τζαι καλές βροσhές!!

Ανάκατος 

Αφοπλισμός και Αποστρατικοποίηση (2)

Ανά-κατά

H έκρηξη στη Ναυτική Βάση στο Μαρί τζαι οι αλυσιδωτές συνέπειες της δεν νομίζω να αφήκαν κανένα μας “ατάραχο”... Πρόκειται για τραγωδία! H πρώτη σκέψη πάει,τζαι θα συνεχίζει να πηαίνει για πολύ τζαιρόν ακόμα, στους αδικοχαμένους τζαι στους δικούς τους... Ως έκφραση ελάχιστης αλληλεγγύης είναι η απαίτηση να αποδοθούν ευθύνες εκεί και ΌΠΟΥ υπάρχουν!

H ταραχή που προκάλεσε το συμβάν εκφράστηκε με ποικίλους τρόπους : Αγανάχτηση, θυμό, προβληματισμό, θλίψη ... Έγινε ειρηνική πορεία-διαδήλωση που είσχε ως κύριο σκοπό τη συμπαράσταση στο πένθος των συγγενών τζαι φίλων των θυμάτων, τζαι ως κύριο σύνθημα την απόδοση ευθυνών στους φταίχτες. Δυστυχώς, εκλέψαν την παράσταση τα εθνικιστικά – ακροδεξιά στοιχεία του ΕΛΑΜ που, χωρίς ίχνος σεβασμού στο πόνο τζαι στο πένθος των οικείων των θυμάτων, επροσπάθησαν να δώσουν άλλη διάσταση τζαι τόνο στην εκδήλωση με τις βρισιές τζαι τους βανδαλισμούς τους.

Την ίδια αισχρή (γιατί περί αυτής πρόκειται) αντίδραση είχαν τζαι τα πλείστα πολιτικά(ντικα) κόμματα. Απαίτησαν την εδώ και τώρα παραίτηση του προέδρου και της κυβέρνησης! Αν ήταν δυνατό θα ζητούσαν να τους κρεμάσουν τζαι ύστερα να γίνει έρευνα. Τζαι τούτα ούλα μερικές ώρες μετά το συμβάν, άσπλαχνα, αλύπητα, αδίσταχτα...

...Κάτι βρωμά... Δεν θέλω όμως να μπω σε έτσι περιπετειώδεις διαδικασίες γιατί απλούστατα δεν υπάρχουν (ακόμα) τα απαραίτητα στοιχεία. Για όσους ενδιαφέρονται για περαιτέρω ρίξετε μια μαθκιά δαμέ.

Οι έρευνες για το πόρισμα αρκέψαν ήδη. Νομίζω είναι καθήκον μας ούλους ως “ταραγμένους” πολίτες, με συνέπεια, καθαρό μυαλό, χωρίς μικροκομματικές πολώσεις , οï μόνο να απαιτήσουμε αλλά τζαι να συνοδεύσουμε με το κριτικό μας πνεύμα, τις διαδικασίες έρευνας έτσι ώστε να αποδοθούν ευθύνες τζαι να απαντηθούν τα ερωτήματα που αφορούν : τους λόγους που υπέκυψε το κράτος στο θέμα της κατάσχεσης των εμπορευματοκιβωτίων το 2009, ποια ήταν η στάση των κομμάτων τότε, της αμερικανικής πρεσβείας, ποιο ρόλο επαίξαν τα μμε στην τελική απόφαση ; Αφού επάρθηκε τούτη η απόφαση πως το κράτος, το ΓΕΕΦ, η επιτροπή άμυνας της βουλής είχαν προνοήσει για την ασφαλή φύλαξη των πυρομαχικών; Πως εξέσπασε φωθκιά στη περιοχή; Ηταν ενέργεια κακόβουλη; Από αμέλεια;

Τζαι το σημαντικότερο ας μπει επιτέλους θέμα, τι κινδύνους διατρέχουμε ως πολιτεία που την ύπαρξη στο νησί 6 μόνιμων στρατών τζαι των πυρομαχικών που εξυπακούονται, αποθηκευμένα σε γειτονιές, χωρκά τζαι πόλεις ούλης της Κύπρου! Να μας πουν αν πραγματικά εξυπηρετούν σε κάτι τούτα ούλα τα πυρομαχικά πεταμένα ποτζεί ποδά... (όσοι υπηρετήσαν ξέρουν ότι το "πεταμένα" δεν είναι υπερβολή). Είναι ακόμα τόσο παράλογο να μιλούμε για πλήρη Αφοπλισμό τζαι Αποστρατικοποίηση της Κύπρου;

ανάκατος

Εν κανεί που ελέγχουν το Σακκούλι μας απλώνουν σιέρι τζαι του Ποτηρκού...

(Ανά - Κατά)

Το σακκούλι που αναφέρεται στον τίτλο εν το σακκούλι της παροιμίας “ φασούλι φασούλι γεμώνει το σακκούλι”. Παραπέμπει στην αποταμίευση τζαι κατά συνέπεια, το γεμάτο σακκούλι συμβολίζει μια κάποιαν ευμάρεια. Το ποτήρι που την άλλη εν το ποτήρι της έκφρασης “ το ποτήριv εξεσιείλισε”. Παραπέμπει σε μια κατάσταση αγανάχτησης, αντίδρασης.

Τούτο το σακκούλι τζαι τούτο το ποτήρι εν κάτι σαν συγκοινωνούντα δοχεία. Ως που ε γεμάτο το σακκούλι, το ποτήρι δεν έσιει φόο να ξεσιειλίσει ... Όμως δεν είναι ακριβώς συγκοινωνούντα δοχεία. Διότι με το να φκερώνεις το ποτήρι, το σακκούλι δε γεμώνει να φακκάς πάνω κάτω... Η σχέση τους άρα δεν εν αμφίδρομη, είναι μονόδρομη ( ; ) Με άλλα λόγια η κατάσταση του ποτηρκού εν εξαρτώμενη της κατάστασης του σακκουλιού αλλά όι το αντίθετο. Το ποτήρι, κατά κάποιον τρόπο, αντικατοπτρίζει την κατάσταση του σακκουλιού, εν η συνέπεια, το effet...

Το πρόβλημα εν ότι τούτην τη σχέση επήραν τη χαμπάρι τζίνοι πού δεν θέλουν να ξεσιειλίσει το ποτήρι, οι κατεστημένοι. Δηλαδή τζείνοι που την έχουν καλά με την τωρασινή τάξη πραγμάτων τζαι φοούνται μεν τους τα πάρει ούλλα το αγαναχτισμένο νερό του ποτηρκού. Με διάφορα τεχνάσματα λοιπόν, τούτα τα κοπέλια τζαι κοπέλες, επεμβαίνουν στην όλη κατάσταση εμποδίζοντας το ποτήρι να ξεσιειλίσει.

Υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι επέμβασης, ο ένας αφορά τη λειτουργία της σακκούλας τζαι ο άλλος του ποτηρκού :

Ο πρώτος είναι να βάλουν παλιοπράματα μες στο σακκούλι με τα φασούλια : τενεκούθκια, μαστραπάες, ρότσους, βολίτζια κτλ. Όσο παράξενο τζαι να ακούεται, τούτο το φαινόμενο δεν το παίρνει κανένας χαμπάρι...έτσι, το σακκούλι φαίνεται γεμάτο τζαι το ποτήρι δεν ξεσιειλά. Το άλλο κόλπο που κάμνουν εν οτι φκάλλουν μιτσιές-μιτσιές τρυπούες πάνω στο ποτήρι. Αποτέλεσμα μέρος του οργισμένου νερού του ποτηρκού απεγκλωβίζεται σιγά σιγά και ομαλά χωρίς να εμπνέει οποιαδήποτε ανησυχία αφού απομονώνεται τζαι εξημερώνεται...

... Αν ετσιακκαρίσκαμε καλά καθένας το σακκούλι του τζ' εφκερώναμε την κοπριά που μέσα τζ' αφήναμε μόνο τα φασούλια ... Τζ' αν εστήναμε καρτέρι τζ' όποτε πήαινε κανένας να φκάλει τρύπες πάνω στο ποτήρι εβάλαμε του τες φωνές τζαι εδαχτύλοδείχναμεν τον...;

Άραγε σου, ήταν να ξεσιειλίσει ; ... 

ανάκατος

Στο έλεος του «google translate»

(Ανά - Κατά)
Εσυνάντησα πρόσφατα μια κορού, μιαν ευρωπαία...η οποία εν έμμισθη του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Είναι στη γραμματεία του κόμματος τζαι πιο συγκεκριμένα έσιει πόστο στο γραφείο τύπου. Θκιεβάζει, κυρίως μέσω ίντερνετ, τες εφημερίδες των χωρών των οποίων το, ή, τα  σοσιαλιστικά κόμματα εν μέλη του ΕΣΚ. Δηλαδή θκιεβάζει τζαι τον Κυπριακό τύπο αφού το εθνικο (-) σοσιαλιστικό μας κόμμα εν πλήρες μέλος του ΕΣΚ.

Μέσα που τούτη την ανασκόπηση προσπαθεί να δει ποια ζητήματα απασχολούν έντονα το κάθε εθνικό πολιτικό πεδίο. Ύστερα μεταφέρει τούτα τα δεδομένα στη γενική γραμματεία τζαι το πολιτικό γραφείο που τους χρησιμεύκουν ως βάση για τη χάραξη της ευρωπαϊκής πολιτικής του κόμματος.

Αππώθηκα τζι εγώ τζι άρκεπσα τζι έσιρνα ελληνικές λέξεις ποτζεί τζαι ποδά...

- Je ne comprends pas le grec!!! λαλεί μου...

Εχαντακώθηκα... έμεινα τζαι θώρουν την... Καλά, λαλώ της, ένταλως θκιεβάζεις τες ελληνικές τζαι τες κυπριακές εφημερίδες;

- Βάλω τες μες το “google translate” λαλεί μου, μ ένα στυλ τύπου “helloooo μα πού ζιεις;”

Συμπέρασμα: Το google translate εν απαραίτητο εργαλείο της διαδικασίας χάραξης πολιτικής των ευρωπαϊκών κομμάτων!!!!!

Όταν συνέλθω ... μπορεί να το σχολιάσω...

ανάκατος

Αργιλόπιτες...όπως τασχινόπιτες...

(Ανά - Κατά)

Συστατικά:   1  Άργιλος (χώμα)

                    2. Νερό

                    3  Αλάτι

                    4. Βούτυρο*

Προετοιμασία:1.Μέσα σε μια σκάφη ανακατέψετε τον άργιλο, το αλάτι, το νερό τςαι λίο βούτυρο (αν έχουμε) για μια πιο ελκυστική γεύση.

                       2. Πλάστε πιτούες από το μείγμα.

                       3. Βάλτε τις πιτούες στον ήλιο να ξεράνουν.

                       4. Άμα κόψετε μέσα (πολλά όμως)... φάτε τες!

Έσχει τζαιρό που ξέρω για τούτες τες πίτες. Έπεσα πάνω σένα ντοκιμαντέρ πριν θκυο-τρία χρόνια τζαι ύστερα ερώτησα τζαι έναν παρέα Σενεγαλέζο τζαι εξήγησε μου μερικά πράματα ως αναφορά τες... “χωματόπιτες”.

Η κουβέντα επανήλθε στο προσκήνιο των (κάποιων) ΜΜΕ, μετά τον πρόσφατο σεισμό στην Αϊτή. Αυξήθηκαν οι πωλήσεις τους λαλεί... Μια μερίδα του πληθυσμού έτρωε που πριν που τούτες τες πιτούες, αλλά τωρά, μετά το σεισμό, τρώσειν ούλλοι...

Τούτες οι πιτούες, λοιπόν, εν διαδεδομένες σε ούλο το κόσμο (πλην βέβαια των δυτικών χωρών , όπου μπορούν τζαι επεξεργάζουνται το πλαστικό...τζαι έτσι ταΐζουν μας το για φαΐ). Γύρω στα 60 εκατομμύρια πλάσματα, μεταξύ τους μια μεγάλη μερίδα μωρών, τρέφονται καθημερινά τζαι αποκλειστικά με χωματόπιτες.

Ο παρέας ο Σενεγαλέζος, ελάλε μου ότι ανέκαθεν ετρώαν που τούτες τες πίτες αλλά για φαρμακευτικούς λόγους. Κάμνουν καλό στο στομάσχι λαλεί τζαι εν τζαι πλούσιες σε σίδηρο! Εν τζαι τρώαν όμως κάθε μέρα, έτσι παν στην πλάκα...

Η ειρωνεία εν ότι κάποιοι σχολιάζοντας το θέμα, κάμνουν λόγο για την ικανότητα του ανθρώπου, μίσχη μου, να προσαρμόζεται σε δύσκολες καταστάσεις τζαι να βρίσκει τρόπους να επιβιώνει...Αναφέρονται μάλιστα τζαι σε διάφορες φιλές ιθαγενών της Αυστραλίας τζαι της Νέας Ζηλανδίας που τζαι τζείνοι τρώσειν το χώμα για το σίδηρο που έσχει μέσα κτλ. Μα εν τζαι τρώσειν μόνο χώμα, ούτε ούλλη μέρα...

Έλεος! Πόση "θετική" σκέψη... 

Δεν εν για επιβίωση που μιλούμε ... αλλά για τη ζωή! Την κα-θη-με-ρι-νή ζωή δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων...

ανάκατος