PasAνάKατά

Jacques Rancière: "La Politique de la fiction"

2012-02-11T11:47:00.000+01:00

Jacques Rancière a animé, le Jeudi 09 février, une conférence intitulée « La politique de la fiction ». C’était dans le cadre du cycle « Miracles et mirages de la représentation » que l’association « Échange et diffusion des savoirs » présente depuis novembre 2011 à l’Hôtel du département des Bouches-du-Rhône.

Présentation de la conférence par l’auteur :

« Aristote définissait la poésie par la production d’une fiction, c’est-à-dire d’une combinaison d’actions, qu’il opposait à la simple succession empirique des faits. Cette définition d’apparence anodine noue la fiction à une certaine idée de l’ordre causal mais aussi à une hiérarchie, où les sujets capables d’agir sont séparés des simples vivants.

La fiction moderne a mis en cause cette hiérarchie en affirmant l’égale capacité de tout vivant à être un personnage de fiction. Elle a, du même coup, remis en question la logique causale de la narration. J’examinerai quelques formes de cette double remise en cause mais aussi quelques effets qui en résultent tant pour la fiction que pour ses liens avec les formes d’intelligibilité de l’action sociale. »

Jacques Rancière est Professeur émérite à l’Université Paris VIII (département de philosophie). Il est profondément attaché à une conception partagée de l’exercice de la démocratie, dont la condition est l’égalité intellectuelle de tous face aux savoirs. L’émancipation est au cœur de toutes ses réflexions. Il défend l’idée qu’il faut sortir du règne de l’expert pour réhabiliter la capacité de chacun. A revers du traditionnel distinguo entre savants et ignorants, entre l’intellectuel qui prétendrait dire le vrai sur la société et les autres, il défend la participation de tous à l’exercice de la pensée et au gouvernement de la Cité.

Pour plus d’informations sur l’auteur et ses travaux visitez le site:

http://www.lieux-dits.eu/Presence/ranciere.htm

"Ο ΑΡΚΆΤΗΣ" ...

2012-02-03T13:58:00.001+01:00

(Από Αριστερά)

Οι εργάτες στα εργοστάσια “Lanitis” τζαι “Coca-Cola” κέρδισαν με τον αγώνα τους την καταβολή της ΑΤΑ κόντρα στις προσπάθειες των εργοδοτών να αφαιρέσουν τα δικαιώματα τους. Ας είναι μόνον η αρχή της αντίστασης ...

“Ο ΑΡΚΑΤΗΣ”

του Γιαννη Κοντογιαννη

Εννα μ΄ εβρεις πόλα σέλα πα΄ στην σκαλωσιάν να κτίζω,

εννα μ΄ εβρεις στα περβόλια, ξένα δέντρα να ποτίζω

εννα μ΄ εβρεις μες στα βάθη του βουνού μεταλλωρύχο,

εννα μ΄ εβρεις υλοτόμον, πάντα μου στητόν στον τοίχον,

εννα μ΄ εβρεις με ταπέλλες απεργίες να φρουρώ,

μες στην μάχην εννα μ΄ εβρεις τους οχτρούς μας να βουρώ -

εννα μ΄ εβρεις στα τραούθκια σιανά που τραουδώ

τζαι εννα μάχουμαι για σεναν,

άσπρη μέρα να σε δω

εννα μ΄ εβρεις στα χαρκια σου που μιτσίν τόσον μωρόν,

κόρη, αυκή μιας άλλης μέρας, πάντα εννα σε καρτερώ,

μες στο δρώμαν τζαι στο γαίμαν, μες σ΄ ατέλειωτον χορόν,

με τους κάλλους μας στα σσέρκα τζαι με δρώματα σωρόν

Ποιητική Συλλογή "Μηνύματα" (Ποιήματα), Έκδοση ΠΕΟ, Λευκωσία 1982, ΣΕΛΙΔΑ 31

Π.Κ.

Ninety-Nine Point Nine performed by Rocker-T w JahWave

2012-01-27T14:22:00.000+01:00

Albert Ogien sur les Indignés

2012-01-27T00:02:00.000+01:00

Un entretien avec Albert Ogien qui a été interrogé pour Mediapart par Antoine Perraud et Françoise Blum. Au centre de la discussion le phénomène des Indignés, à la fois européen et planétaire. Le sociologue tente d'expliquer également pourquoi le mouvement a du mal à démarrer en France.

"Αερικό", Θανάσης Παπακωνσταντίνου (Διάφανος)

2012-01-23T16:03:00.000+01:00

« Les nouveaux chiens de garde »

2012-01-11T11:29:00.000+01:00

Un film de Gilles Balbastre et Yannick Kergoat

(En salle le mercredi 11 janvier 2012)

Synopsis :

Les médias se proclament « contre-pouvoir ». Pourtant, la grande majorité des journaux, des radios et des chaînes de télévision appartiennent à des groupes industriels ou financiers intimement liés au pouvoir. Au sein d’un périmètre idéologique minuscule se multiplient LES informations prémâchées, LES intervenants permanents, LES notoriétés indues, LES affrontements factices et LES renvois d’ascenseur.

En 1932, Paul Nizan publiait LES CHIENS de GARDE pour dénoncer LES philosophes et LES écrivains de son époque qui, sous couvert de neutralité intellectuelle, s’imposaient en gardiens de l’ordre établi.  Aujourd’hui, LES CHIENS de GARDE, ce sont ces journalistes, éditorialistes et experts médiatiques devenus évangélistes du marché et gardiens de l’ordre social. Sur le mode sardonique, LES NOUVEAUX CHIENS de GARDE dressent l’état des lieux d’une presse volontiers oublieuse des valeurs de pluralisme, d’indépendance et d’objectivité qu’elle prétend incarner. Avec force et précision, le film pointe la menace croissante d’une information pervertie en marchandise.

Source : www.lesnouveauxchiensdegarde.com

La bande annonce :

Ο βασιλιάς υποψήφιος πρόεδρος !

2012-01-10T17:14:00.001+01:00

Eric Cantona

Ο Eric Cantona ανακοίνωσε τη Δευτέρα το βράδυ την υποψηφιότητα του για τη γαλλική προεδρία. Για όσους παρακολουθούν τη δράση του “King” τα τελευταία χρόνια το γεγονός δεν προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη. Πριν ένα χρόνο περίπου είσχε κηρύξει την “επανάσταση κατά των τραπεζών”...

Βέβαια, ο στόχος του, αν τζαι ο ίδιος έν το 'μολόησε ακόμα, δεν είναι να εκλεγεί πρόεδρος, αλλά να πάρει μέρος στην προεκλογική εκστρατεία. Το να παίρνεις μέρος σε μια προεκλογική εκστρατεία στη Γαλλία έσχει τεράστια σημασία. Τα τηλεοπτικά κανάλια είναι υπόχρεα παραδείγματος χάριν να διούν (κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας) ακριβώς τον ίδιο χρόνο ομιλίας σε όλους τους επίσημους υποψηφίους, διαφορετικά πληρώνουν πρόστιμο. Έτσι ο Cantona σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είναι μια που τις πιο δημοφιλείς προσωπικότητες στη Γαλλία μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο, αν μη τι άλλο, ως προς το ποιες θεματικές θα συζητηθούν περαιτέρω κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Το ίδιο πράμα επιχείρησε στις προηγούμενες προεδρικές ο Nicola Hulot για να προβάλει το οικολογικό ζήτημα.

Αν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι ο “King” είναι ενεργό μέλος του ιδρύματος Abbé-Pierre (ίδρυμα που αγωνίζεται στο πλευρό των αστέγων) πιθανότατα η υποψηφιότητα του να αποσκοπεί στο να καταστεί το “στεγαστικό” μείζον θέμα της προεκλογικής εκστρατείας. Ένα θέμα, που δυστηχώς, σε μιαν από τις πλουσιότερες χώρες του πλανήτη, αφορά ούλλο τζαι παραπάνω κόσμο... τζαι για το οποίο κανένας που τους άλλους υποψηφίους, εκτός που τον Mélenchon, δεν έσχει κάτι να πει...

Ελπίζουμε τούτη τη φορά ο “Βασιλιάς” να μεν μασήσει τα λόγια του όπως έκαμε, τελικά, με την επανάσταση (του) τζαι να σκοράρει...αδίσταχτα!!

ανάκατος

“Β+”

2012-01-07T16:13:00.000+01:00

Γιώρκος Α : Καλά ρε φίλε, εξήγα μου τι ένει ο “ Έλληνας”, διότι στο κάτω κάτω μπορεί να είμαι τζαι 'γω τζαι να μεν το ξέρω...

Γιώρκος Β : Έτσι όπως το λαλείς! Είσαι τζαι 'ν το ξέρεις...

Γιώρκος Α : Εξήγα μου...

Γιώρκος Β : Τι γλώσσα μιλάς ρε ;

Γιώρκος Α : Ελληνικά, αλλά έντα σχέση έσχει τούτο ; Δαμέ τόσες χώρες της Νοτίου Αμερικής μιλούν Ισπανικά αλλά έ τζαι εν' Ισπανοί... Ή στην Ελβετία για παράδειγμα άλλοι μιλούν Γαλλικά, άλλοι Γερμανικά τζαι άλλοι Ιταλικά. Αν πεις κάποιου Γαλλόφωνου Ελβετού ότι ε Γάλλος παίρνει το ως ξητιμασιά...

Γιώρκος Β : Η θρησκεία σου ρε ποια ένει ;

Γιάρκος Α : Εν έχω θρησκεία ... Εφάμεν την ... αλόπως έν είμαι Έλληνας...

Γιώρκος Β : Ρε είσαι λαλώ σου! Το γαίμα σου ρε... το γαίμα σου ρε, εν τα γαίμαν ένει ;

Γιώρκος Α : Εεεχμ... Βήτα θετικό ... γιατί ;

Γιώρκος Β : Χμφδρρ... φχμς... Ναι παίζε τον ωραίο... που να πάτε τζαι 'σεις τσιαπιος λικκ ξαναμιλούμε..!

Σκανδαλιάρης

Occupy your freedom !

2012-01-05T16:08:00.000+01:00

Το “πέρσι” είναι η χρονιά που πέρασε τζαι “του χρόνου” είναι η χρονιά που θα έρτει διότι ζούμε στο “φέτος”!

2012-01-03T20:33:00.002+01:00

Ο χρόνος που μόνος του δεν υπάρχει, είναι κοινωνικό κατασκεύασμα. Κάθε πολιτισμός εκατασκεύασε τον στα μέτρα του, σύμφωνα με το πώς εκαταλάμβαινεν τη ζωή. Η κατασκευή του όμως επηρεάζει με τη σειρά της την ίδια τη ζωή, τον τρόπο ζωής. Ο ορισμός του χρόνου που τον Αριστοτέλη ως το Descartes τζαι το Newton είναι συνδεδεμένος με την κίνηση, την αλλαγή. Αν σταματούσαν τα πράματατα να αλλάζουν τζαι να μεταβάλλονται θα σταματούσε τζαι η ανάγκη των κοινωνιών να ορίζουν το χρόνο, να γράφουν ιστορία (;).

Κάποιοι πολιτισμοί (όπως ο Δυτικός) παρουσιάζουν την κίνηση του χρόνου σαν μιαν ευθεία ... με μιαν αρχή τζαι ένα τέλος, που τη γέννηση στο θάνατο, με ένα παρελθόν ένα παρόν τζαι ένα μέλλον να χάνονται στο άπειρο χωρίς να συναντιόνται ποτέ. Τζαι έτσι βουρούν μια ζωή να προλάβουν... Άλλοι πολιτισμοί (όπως ο Ινδικός) παρουσιάζουν το χρόνο σε μια κυκλική κίνηση, που τη μέρα στη νύχτα, που χειμώνα σε καλοκαίρι, που ζωή σε ζωή ... Τζαι πτού που την αρχή ... ή μάλλον χωρίς αρχή ... ούτε τζαι τέλος.

Πέραν που τούτη τη διαφορετική αντίληψη του χρόνου, σε μια πρόσφατη έρευνα οι ανθρωπολόγοι Nunez τζαι Sweetser (2006) μέσα που μια γλωσσολογική ανάλυση δείχνουν ότι σε ούλες τες γλώσσες το μέλλον είναι μπροστά που τζείνον που μιλά τζαι το παρελθόν πίσω του (πχ. προχωρώ μπροστά τζαι αφήνω τα λάθη πίσω μου). Εκτός που τη φυλή των Aymara που θεωρούν το παρελθόν, αφού είναι γνωστό τζαι ορατό, μπροστά τους τζαι το μέλλον, ως άγνωστο τζαι απρόβλεπτο, πίσω τους... ...Ασύλληπτο...

Υπάρχει όμως τζαι η διαφορά ως προς την αντίληψη της κίνησης μέσα στο χρόνο. Δηλαδή, ποιος κινείτε πάνω στη γραμμή του χρόνου ; Είναι τα άτομα που κινούνται προς τα γεγονότα ; Ή τα άτομα είναι στατικά τζαι έρκουνται τα γεγονότα τζαι βρίσκουν τα ; Το περίεργο είναι ότι τούτες οι δυο αντιλήψεις συνυπάρχουν. Παραδείγματος χάριν, λαλούμε “τα δύσκολα τωρά ε να 'ρτουν”. Λαλούμε όμως τζαι “ε να ξεπεράσω τα εμπόδια που ε να βρω μπροστά μου”.

Με τούτα τζαι με τζείνα, καλή χρονιά να έβρουμε! Αν όι, ας έρτει τζείνη να μας έβρει !

ανάκατος

Τζαι μετά την "επανάσταση"... Τι ;

2011-12-19T13:37:00.000+01:00

Απο τις διαδηλώσεις στην Αίγυπτο : Παρασκευή 16.12.11

Σκανδαλιάρης

Fragments sociologiques - 09

2011-12-17T11:19:00.000+01:00

Dans ‘LIONS FOR LAMBS’ (Robert Redford, 2007), un professeur d’université prend l’un de ses étudiants à part afin de le bousculer, pour le faire réagir. Voici les répliques de la fin de cette séquence :

L’étudiant : Attendez… On a fini ?

Le professeur : Ok. Voici mon dernier conseil. Encore un peu de patience… Les choix que tu fais maintenant, toutes les décisions que tu prends aujourd’hui, ne pourront à l’avenir être changés qu’au prix d’intenses et considérables efforts. Et pendant ce temps, pendant ces années qui vont s’écouler, toi tu vas changer, tu vas devenir une autre personne… C’est comme ça pour tout le monde avec le temps. On se marie. On s’endette… Si bien que tu ne seras plus jamais le même qu’aujourd’hui, la personne telle que tu es ici et maintenant, en face de moi… Les promesses et le potentiel, c’est très inconstant, et ça pourrait bien tout simplement disparaître en un clin d’œil.

L'étudiant : Est-ce que vous voulez dire que j’ai déjà fait mes choix ? Et aussi que je les regretterai ?

Le professeur : Je veux simplement dire que tu es un adulte maintenant. Et la chose difficile avec le fait d’être adulte, c’est que ça a déjà commencé alors même que tu ne t’en es pas aperçu, quand tu as déjà fait une dizaine de choix… Ce que tu dois juste réaliser pour le moment, c’est qu’il n’y a plus personne derrière toi maintenant, plus personne pour te surveiller. Tu es seul. Et les décisions que tu prends maintenant sont les tiennes, et elles resteront tiennes pendant des années et jusqu’au bout.

Fragments sociologiques - 08

2011-12-13T12:13:00.000+01:00

"shop dog" (décembre 2011)

Όταν τελειώνουν οι υποσχέσεις τζαι μινίσκει μόνο ο φόβος για το αύριο...

2011-12-10T17:46:00.001+01:00

Την τελευταία δεκαετία παρατηρείται μια σημαντική αλλαγή όσον αφορά τη χρήση του πολιτικού λόγου που τα πολιτικά κόμματα αλλά τζαι γενικά που άλλους εμπλεκόμενους στην πολιτική σκηνή. Μια αλλαγή ρητορικής που προετοιμάζει τις πολιτικές αλλαγές όσον αφορά το τρόπο διαχείρισης του κοινωνικοοικονομικού γίγνεσθαι. Γιατί ο λόγος δεν είναι απλά έκφραση, αλλά είναι τζαι συμβολική-σημειολογική κατασκευή της πραγματικότητας.

Που τη Δημοκρατία στην Τρομοκρατία...

Ο πολιτικός λόγος εμεταλλάχτηκε τζαι τζαμέ που υποσχόταν ουτοπίες (δικαιοσύνη, ελευθερία, ευημερία...) τζαι αόριστα “θα-θα”, πλέον δεν υπόσχεται τίποτε... μόνο την καταστροφή τζαι ένα μέλλον σκοτεινό. Με άλλα λόγια, οι "νόμιμοι" πολιτικοί αρμόδιοι προσπαθούν να πείσουν κατασκευάζοντας τρόμο για το χειρότερο τζαι όι ελπίδα για το καλύτερο...

Ο Jaques Rancière έγραφε ήδη για τούτο το φαινόμενο που το 98 στο βιβλίο του “Aux bords du politique” σχολιάζοντας την τελευταία προεκλογική εκστρατεία του Μιτεράν. Γράφει χαρακτηριστικά ότι εκατάφερε να τροποποιήσει την πολιτική που “τέχνη της υπόσχεσης για πρόοδο” σε “τέχνη της αποφυγής της καταστροφής”.

Τούτη η τρομοκρατία μέσα που την πολιτική έφτασε σε αποκορύφωση μετά την κρίση (τους) του 2008. Ο πολιτικός λόγος θέλει να διά την εντύπωση ότι εφτάσαμε στο άκρον άωτον της ευημερίας τζαι ότι που δαμέ τζαι κάτω μόνο μεταβολές προς το χειρότερο μπορούν να υπάρξουν. Κατά συνέπεια οι προτάσεις τζαι τα σχέδια των πολιτικών ατόμων τζαι συνόλων αποσκοπούν στην αποφυγή των χείριστων...

Έτσι, που το δημοκρατικό δικαίωμα (έστω τζαι κουτσουρεμένο) της επιλογής πολιτικού προγράμματος για την πρόοδο, εφτάσαμε στην τρομοκρατική επιβολή πολιτικοοικονομικών μέτρων “σωτηρίας”.

...τζαι που την Τρομοκρατία στην Τεχνοκρατία

Το κύριο χαρακτηριστικό του τρομοκρατικού πολιτικού λόγου είναι η περιβολή του με την ετικέτα του “αδιαμφισβήτητου”. Ο,τι εκφωνεί δηλαδή ο πολιτικός τρομοκρατικός λόγος είναι πέραν πάσης αμφιβολίας. Τούτο πετυχαίνεται κατά κύριο λόγο μέσα που την έντονη χρήση στατιστικών στοιχείων για την παρουσίαση της “πραγματικότητας”. Οι αριθμοί στις σημερινές κοινωνίες έχουν μιαν ιδιαίτερη κοινωνική αξία που παραπέμπει στην -αλήθεια, στην – ουδετερότητα τζαι στο -αδιαμφισβήτητο (A.OGIEN 2010). Τούτο σε συνδυασμό με τις αναφορές σε “ουδέτερους”, α-πολιτικούς οργανισμούς, όπως η ΕΚΤ, το ΔΝΤ, οι οίκοι αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας Moody’s, Standard & Poor’s τζ' ένα σορό άλλα μασκαραλήκια έχουν ως αποτέλεσμα, πέραν του κολλήματος της ετικέτας “αδιαμφισβήτητο” στον πολιτικό λόγο, την ισοπέδωση των ιδεολογικών τζαι ταξικών διαφορών.

Είτε σοσιαλιστές είναι, είτε συντηρητικοί, ή φιλελεύθεροι, λαλούν μας ούλλοι το ίδιο πράμα : “εμείς εν τζαι...”, “ο τάδε οργανισμός τζαι ο τάδε οίκος λαλούν ότι ...”. Έτσι αφήνουμε πίσω μας την εποχή του συμβιβασμού που είναι το κύριο χαρακτηριστικό της Δημοκρατίας τζαι μπαίνουμε στην εποχή της ομοφωνίας που είναι το κύριο χαρακτηριστικό της τεχνοκρατίας...

Όταν μινίσκει μόνο ο φόβος για το αύριο...οι υποχωρήσεις του σήμερα φαντάζουν μικρές...

Για τα Χριστούγεννα ετοιμάζουν μας... πακκέττα! Πακκέττα μέτρων που ούτε αδιαμφισβήτητα είναι, ούτε υποχρεωτικά, ούτε τζαι οι μόνες πιθανές λύσεις... Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη πλούτου αλλά ο κακός διαμερισμός του πλούτου. Πιάστε τα που τζείνους που έχουν τζαι δώστε τα τζαμέ που πρέπει!

ανάκατος

Γιάννης Αγγέλακας : "Αιρετικό"

2011-12-06T13:37:00.001+01:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

2011-11-24T12:55:00.001+01:00

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ Frederick, Ευρωπαϊκού και Λευκωσίας

Το Συντονιστικό Αγώνα των Φοιτητικών Ενώσεων χαιρετίζει τη μαζική και αποφασιστική συμμετοχή των φοιτητών στη σημερινή αποχή από τα μαθήματα στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Εκατοντάδες φοιτητές συγκεντρώθηκαν έξω από τις διοικήσεις των πανεπιστημίων Ευρωπαϊκό, Frederick, Λευκωσίας, με αίτημα τη μείωση των παράνομων διδάκτρων, με αίτημα την πλήρη εφαρμογή της νομοθεσίας που διέπει τη λειτουργία των ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Οι φοιτητές μέσα από διάφορους τρόπους, φωνάζοντας συνθήματα, κρατώντας πανό και με πικετοφορία, στείλαμε μήνυμα στους ιδιοκτήτες ότι δεν μπορούν να είναι υπεράνω του νόμου. Ότι άμεσα πρέπει να μειώσουν τα δίδακτρα στα εγκεκριμένα και πραγματικά ποσά που είχαν δηλωμένα στο Υπουργείο Παιδείας την ακαδημαϊκή χρονιά 2010-2011. Στείλαμε το μήνυμα στους ιδιοκτήτες των πανεπιστημίων, που έχουν την ευθύνη για διαπαιδαγώγηση της δικής μας συνείδησης, ότι το παράδειγμα τους για παρανομία, όταν προσωπικά και οικονομικά συμφέροντα θίγονται, δεν αποτελεί έντιμη πράξη απέναντι στην κοινωνία και ούτε παράδειγμα προς μίμηση. Αντίθετα αποτελεί παράδειγμα που θίγει τα ίδια τα εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Πέραν των πιο πάνω, το Συντονιστικό προχώρησε στην αποκοπή κεντρικών δρόμων γύρω από το πανεπιστήμια για πέντε λεπτά με επαναλαμβανόμενη συνέχεια ανά τακτά χρονικά διαστήματα, με στόχο την ενημέρωση της κοινωνίας για την παρανομία συγκεκριμένων ανθρώπων εις βάρος χιλιάδων φοιτητών και των οικογενειών τους. Ενημερώσαμε την κοινωνία για το δικαίωμα μας στη μόρφωση, κόντρα στη λογική του αισχρού κέρδους στην παιδεία.

Ως Συντονιστικό, συγχαίρουμε όλους τους φοιτητές των ιδιωτικών πανεπιστημίων, αφού γνωρίζουμε ότι όλοι είναι στο πλευρό των Φοιτητικών μας Ενώσεων. Το σημερινό βήμα για κινητοποιήσεις αποτελεί μόνο την αρχή, εάν και εφόσον τα πανεπιστήμια δεν συμμορφωθούν άμεσα με τη νομοθεσία.

Ως Συντονιστικό, παρακολουθούμε και αναμένουμε σύντομα εξελίξεις από τα πανεπιστήμια, λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες για συμφωνία Πανεπιστημίων και Υπουργείου Παιδείας. Ως φοιτητικό κίνημα δεν πρόκειται να δεχθούμε τίποτα λιγότερο από την πλήρη εφαρμογή της νομοθεσίας. Για εμάς, ο αγώνας θα ολοκληρωθεί τη στιγμή που τα πανεπιστήμια θα ενημερώσουν τους φοιτητές ότι τα δίδακτρα τους είναι τα ίδια με την ακαδημαϊκή χρονιά 2010-2011.

Το δικαίωμα μας στη μόρφωση δεν το παζαρεύουμε. Απαιτούμε δίδακτρα στα νόμιμα πλαίσια και μόρφωση ψηλής ποιότητας. Τα πανεπιστήμια μπορεί να ανήκουν μετοχικά στους ιδιοκτήτες, στη δική μας αντίληψη όμως ανήκουν στην κοινωνία και τις ανάγκες της, στις ανάγκες των φοιτητών ως αυριανοί εργαζόμενοι και επιστήμονες αυτού του τόπου. Θα νικήσουμε!

24.11.2011

Changing Education Paradigms

2011-11-10T19:10:00.001+01:00

By Ken Robinson
http://sirkenrobinson.com

Sir Ken Robinson, PhD is an internationally recognized leader in the development of education, creativity and innovation. He is also one of the world’s leading speakers with a profound impact on audiences everywhere. The videos of his famous 2006 and 2010 talks to the prestigious TED Conference have been seen by an estimated 200 million people in over 150 countries.

Προσοχή Ποδήλατα !

2011-11-06T14:45:00.000+01:00

Όι ρε, εβάλαν σας τζαι ποδηλατούθκια ρε χωραϊτούθκια! Μα έ μας έδωκε κανένας αναφορά, να μας πεί κανένα κόμεντ... ε καλά, έν ε καλά; έσhει τόπο τζαι τζυλούν;...Αλόπως έν τα τεστάρετε, είσαστεν ούλλη μέρα μπροστά που τες οθόνες σας... Anyways, μπορείτε να έβρετε όλες τις σχετικές πληροφορίες στη σελίδα της ΔΕΠΛ.

Που τη δική μου εμπειρία σε πόλη του εξωτερικού πιστεύκω ότι μπορεί να δουλέψει η φάση στη Λευκωσία κυρίως λόγο του τζαιρού, του μεγέθους τζαι της μορφολογίας της πόλης. Το κυριόττερο πρόβλημα που επαρατήρησα, εχτός που τον τζαιρό, είναι τα ανήφορα τζαι τα κατήφορα... Έτσι στα σημεία ενοικίασης πριν που κατήφορο έ βρίσκεις ποτέ ποδήλατο τζαι στα σημεία μετά που το κατήφορο (δηλαδή με άλλα λόγια πριν που το ανήφορο), έν έσhει τόπο να το βάλεις πίσω το ποδήλατο σου. Το πιο θετικό της ιστορίας εν ότι, για να ενθαρίνουν το κόσμο να χρησιμοποιεί το σύστημα, σιγά σιγά εκάμαν λωρίδες για ποδήλατο σε ούλλους τους δρόμους.

Πάντως μεταξύ μας εν πολλά μεγάλο ρίσκο εκ μέρους των δημάρχων τούτο το πράμα ... μήκακο γίνει κανέναν ατύχημα, να φύει κανένας τροχός ας πούμε ή να χαλάσουν τα στόπερ κανενού, έν τζαι να φταίξουν οι αρμόδιοι ελεγκτές του συστήματος, ε να φταίξουν οι δημάρχοι!! -"Δολοφόνοι... επιάσαν τζαι βάλαν κινητές πόμπες μες τους δρόμους της χώρας! Να παραιτηθούν!!"

Όσο περνά ο τζαιρός τζαι πιάνουμε απόσταση που τα γεγονότα που ακολούθησαν της τραγωδίας στο Μαρί τόσο τα πράματα φαίνουνται πιο ξεκάθαρα...τζαι ταυτόχρονα π-α-ρ-ά-λ-ο-γ-α. Εδουλέψαν μας κανονικότητα τζαι οι τηλεοράσεις τζαι οι “αντικειμενικές” εφημερίδες. Τζαι τωρά τι να πεις.. Σίουρα η κριτική των μμε τζαι των πολιτικών εν καλά να γίνεται για να μαθαίνουμε που τα παθήματα. Την κριτική μας ως πολίτες όμως ποιος ε να την κάμει ;

Προτείνω, αν μη τι άλλο στα χωραϊτούθκια, να πιαν που ένα ποδήλατο τζαι να φακκούν γυρούς της χώρας κάμνοντας την αυτοκριτική τους...
Άτε τζαι καλές βροσhές!!

Ανάκατος

Du besoin de sécurité à la frénésie sécuritaire

2011-11-05T15:14:00.000+01:00

Le Jeudi 03 Novembre 2011, dans le cadre de repaires de "là-bas si j'y suis" (Aix en Provence), Laurent Mucchielli a présenté son nouveau livre "L'invention de la violence". Nous y étions et nous avons enregistré la présentation pour vous :

Présentation du livre par l'éditeur :

À en croire le discours ambiant, nous vivons dans une société très violente. Instrumentalisée à coups de statistiques douteuses par les discours politiques, entretenue en permanence par le traitement médiatique des faits divers, l’émotion emporte tout sur son passage. De l’insulte au meurtre, tout est appelé « violence ». Chacun y va de sa solution et de son bouc émissaire (les étrangers ! les jeunes ! les malades mentaux !). Le sentiment d’insécurité grandit et, obnubilés par la peur, nous sommes séduits par le vieux refrain du « c’était mieux avant ».

Laurent Mucchielli pose sur ces questions un diagnostic scientifique, objectif et impartial. Il révèle que cette fameuse « explosion de la violence » est un mythe produit par une société amnésique. Quels sont les actes délinquants les plus fréquents en France aujourd’hui? Qui en sont les victimes, les coupables ? Et si notre société est globalement moins violente qu’autrefois, d’où vient ce sentiment envahissant d’insécurité et d’impuissance face à la délinquance ?

Le sociologue montre ce que ces actes et ces sentiments révèlent de l’état de notre société – l’évolution des valeurs, les inégalités croissantes de richesse, les façons d’habiter villes et villages, les drames familiaux, l’ampleur du chômage, la ghettoïsation de certains quartiers – et ce qu’ils disent finalement de notre « vivre ensemble ».

Avec clarté et brio, Laurent Mucchielli met à la portée de tous une synthèse magistrale des connaissances scientifiques disponibles sur ces questions de société essentielles.

Laurent MUCCHIELLI est sociologue, directeur de recherche au CNRS (Laboratoire méditerranéen de sociologie). Il travaille depuis une douzaine d’années sur les questions de sécurité. Il a créé en 2011 un Observatoire de la délinquance dans la région Provence-Alpes-Côte d’Azur. Auteur de nombreux livres et articles scientifiques, il est aussi le rédacteur en chef d’un site Internet très consulté : www.laurent-mucchielli.org.

APPEAL FOR URGENT ASSISTANCE

2011-10-26T12:09:00.002+02:00

Από τη Δευτέρα 24 Οκτωβρίου οι κρατούμενοι (μετανάστες) στο μπλοκ 10 των Κεντρικών Φυλακών Κύπρου έχουν κατέλθει σε απεργία πείνας. Ζητούν την άμεση απελευθέρωση τους, υποστηρίζοντας ότι η κράτηση τους (πέραν των έξι μηνών) είναι παράνομη.

Η ανακοίνωση των κρατουμένων :

"Dear Sir/Madam,

We the detainees in the immigration detention,block 10, Nicosia central prison, kindly write and humbly solicit for your urgent assistance in mitigating in our unjustifiable detention. our cases are enormous ranging from unjustifiable detention against the clear decision of the supreme court of Cyprus; long detention period of over six months, denying international students of the asses to complete their degree and so on.

on these, we feel neglected and compelled to notify your institutions of the existing situation inhere which is pitiable and unacceptable.

As a way of calling for concern from appropriate human rights quarters and institution, we are collectively on a hunger strike since Monday the 24th of October 2011and intend to push with this peace agenda until we get attention from the authority inspite of the health consequences.

We wish to state categorically that, this decision is not a threat but rather an appeal and an expression for your assistance at this time of our great travails for your timely and urgent assistance.

we are confident that your prestigious institutions and goodwill offices will be of huge assistance to our unjustified detention and sorry situation.

while we wait for your quick response,

Thank you in anticipation

Yours faithfully,

Block 10 Detainees."

Περισσότερες πληροφορίες στου osr.

“Πάνω απ’ ΟΛΑ η ΚΥΠΡΟΣ”

2011-10-24T15:25:00.000+02:00

Ενημέρωση 26.10.11

Φωτογραφίες από την εκδήλωση :

Crises of Capitalism, David Harvey

2011-10-18T16:13:00.001+02:00

Fragments sociologiques - 07

2011-10-09T16:34:00.003+02:00

Dans Les données chiffrées en sciences sociales (Eyraud, 2008), quelque chose comme un leitmotiv ou principe cardinal revient sans arrêt dans le propos de l’auteur : quel que soit le sujet, quel que soit l’objet, quel que soit le phénomène considéré, une donnée chiffrée n’est susceptible de prendre un sens que dès l’instant où elle est questionnée, c’est-à-dire appréhendée sous le prisme d’une interrogation de départ, d’une perspective d’enquête qui autorisera seule la formulation d’une interprétation, d’une forme d’intelligibilité. Ainsi, le fait par exemple de savoir qu’en 2005, 7 117 enfants d’agriculteurs-exploitants ont obtenu le baccalauréat général en France n’est en soi pas ‘parlant’. Aussi précise que soit la mesure, la donnée a toujours besoin d’être interrogée, mise en perspective par le biais d’un questionnement à même de la faire parler. Selon l’intérêt de la recherche, on peut ainsi vouloir déterminer quelle évolution suit cette population au fil du temps relativement à ce diplôme. Est-elle en augmentation, en diminution, constante ? Encore, on peut tenter de déterminer de quelle origine est issu le reste des bacheliers : la répartition des lycéens est-elle équilibrée entre toutes les PCS d’origine et face au diplôme ? Plus ou moins importante selon telle ou telle PCS d’origine?
Suivant cette recommandation, on souhaiterait ici référer à un entretien accordé à Jean-Luc Mélenchon et paru dans Le Monde daté du 24 août 2011. Dans un passage de cet interview, il s’étonne de ce que le montant des dettes souveraines des pays (européens ou autre) soit invariablement ramené au PIB annuel respectif de ces mêmes pays, notant en effet que, par ailleurs, la pratique conduit plutôt à mettre en liaison la dette d’une entité à ses capacités de remboursement prises sur un plus long terme : qu’il s’agisse par exemple d’un particulier ou d’une entreprise, le montant d’un crédit - et donc un montant de dette – n’est jamais contracté ni accordé en référence aux revenus que ce particulier ou cette entreprise gagne en une année mais à ceux recueillis sur une période plus étendue. Ainsi emprunte-t-on couramment pour acheter certains biens – propriété immobilière, véhicule, etc. - sur plusieurs années (dix, quinze, vingt ans) et donc en quelque sorte en prévision des revenus courant sur tout l’ensemble de ces périodes. Pourquoi, dès lors, se borne-t-on à corréler le montant des dettes au PIB, montant de revenus d’un pays relatif à une unique année ? Pourquoi ne pas penser la dette différemment ?

Ici, il faudrait insister sur le fait qu’il n’y a pas là – dans le questionnement de la manière dont on présente habituellement la dette et dans la proposition d’une alternative de ‘lecture’ – qu’un unique trait d’esprit, qu’un simple tour intellectuel par l’intermédiaire duquel on ferait passer une mouche pour un éléphant, ou inversement. Il s’agit plus décisivement de poser la question de la façon dont on décide de percevoir et d’appréhender un phénomène - ici un montant de dette -, phénomène qui n’est en lui-même pas à même de dicter la logique d’action à adopter pour le traiter et l’administrer. C’est dire que l’on n’est pas contraint de céder au discours dominant en la matière, discours quasi unanimement repris par les politiques et si souvent relayé tel quel par les médias, discours se voulant objectif et gonflé de tout le sérieux que la situation exigerait. On peut même trouver là une opportunité pour mettre sous la lumière d’autres objets moins discutés mais pour autant bien liés, comme la raison historique faisant que, de nos jours, les puissances publiques ont à se tourner du côté des marchés financiers pour emprunter, plutôt qu’en direction de leur banque centrale.

Αγανακτισμένοι τζαί αγ-Ανα-κτισμένοι!

2011-10-07T18:41:00.004+02:00

(scandal)

Το κίνημα “occupy wall street” είναι αντίδραση στη δράση της κοινωνικής (δια)φθοράς τζαί της οικονομικής αυθαιρεσίας. Έρκεται να προστεθεί με τη σειρά του στην ήδη μεγάλη λίστα των ''αγανακτισμένων'' της Ευρώπης, της Ασίας, της Αφρικής τζαί της λατινικής Αμερικής. Μετά που τρεις εφτομάες παρουσίας στην wall street το κίνημα εξαπλώνεται τζαί πάρακατω (Boston, Chicago, Los Angeles, Seattle)...τζαί παρά την αστυνομική βία που χρησιμοποιείται για την καταστολή των διαδηλώσεων τζαι τις εφτακόσιες τζαί βάλε συλλήψεις, το κίνημα ούλλον τζαί φουσκώνει! Ενώ οι ''Δημοκράτες'' μάχουνται να έβρουν πως να προσεγγίσουν την κατάσταση, πολλά συνδικάτα τζαι φοιτητικές οργανώσεις εμπήκαν στο χορό πηλέ.

Οι απαιτήσεις ; ''Να σταματήσει η κυρίευση του πολιτικού πεδίου που το χρήμα τζαί τον οικονομικό παράγοντα'', '' Δικαίωμα στην εργασία'', ''Δικαίωμα στο μέλλον'', ''Οικονομική τζαί κοινωνική δικαιοσύνη''.

Το Σάββατο 15 του Οκτώβρη οργανώνεται η πρώτη διεθνής μέρα αγανακτισμένων. Τζαί είναι να διερωτάται κανένας τι είδους σλόγκαν ε να αναγράφονται στα πανό των ''δικών'' μας ''αγανακτισμένων'' τζαι εν τα λογιών συνθήματα ε να ξεστομίζουν ; ...

Είναι κρίμα... τζαί πραγματικά ΆΔΙΚΟ να μεν έσχει τες 15 τ' Οκτώβρη μες τους δρόμους της Κύπρου ΆΛΛΟΥ είδους αγανακτισμένους!

Σκανδαλιάρης

Φεστιβάλ Ειρήνης τζαι Επανένωσης

2011-10-06T11:38:00.004+02:00

Αντίδραση του Ελληνικού Κέντρου Ελέγχου Όπλων (EKEO) στο πόρισμα Πολυβίου

2011-10-05T13:43:00.003+02:00

Το ΕΚΕΟ με ανακοίνωση που δημοσιοποίησε εχτές 04/10 στην ιστοσελίδα του θεωρεί ότι “Το πόρισμα στο οποίο κατέληξε ο κ. Πόλυς Πολυβίου (Μονομελής Ερευνητική Επιτροπή για την έκρηξη στην Κύπρο) για τον Πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια είναι πρωτοφανές για τα επιστημονικά χρονικά και απαράδεκτο”.

Η ανακοίνωση σημειώνει ακόμα οτι “Ο κ. Πόλυς Πολυβίου εμφανίστηκε «βασιλικότερος του Βασιλέως» (δηλαδή της αντιπολίτευσης) και υπό το βάρος της κοινής γνώμης δεν αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό στον Πρόεδρο Χριστόφια”.

Πιο συγκεκριμένα το ΕΚΕΟ επισημαίνει ότι “αυτό που αφελώς μας λέει το πόρισμα είναι ότι κάθε φορά που γίνεται ένα έγκλημα την ευθύνη φέρει ο Πρωθυπουργός η ο Πρόεδρος της χώρας επειδή «είχε το γενικό πρόσταγμα καθώς και την κυριαρχική εξουσία σε σχέση με το υπό κρίση θέμα». Το Ελληνικό Κέντρο Ελέγχου Όπλων (EKEO) και τα στελέχη του δεν γνωρίζουν τον Πρόεδρο Χριστόφια ούτε και τους συνεργάτες του (ούτε και είχαν ποτέ επαφή μαζί τους). Όμως δεν είναι δυνατόν να επικροτήσουμε ένα πόρισμα που ξεφεύγει από τα στενά πλαίσια μιας επιστημονικής – τεχνοκρατικής έρευνας και καταλήγει σε μια πολιτική ανάλυση που θα τη ζήλευε και η αντιπολίτευση”.

................................................................
(Προσθήκη 06.10.11)
Σχετικό βίντεο:

Another world is possible!

2011-10-02T10:37:00.003+02:00

(Scandal)

Σκανδαλιάρης

Legal vs illegal ...

2011-09-30T19:02:00.003+02:00

(Scandal)

Σκανδαλιαρης

Τα ΜΜΕ και οι προσπάθειες χειραγώγησης της κοινής γνώμης μετά από την έκρηξη στο Μαρί, κοινωνιολογική έρευνα του Αντρέα Παναγιώτου

2011-09-29T15:54:00.002+02:00

(Ανά-Κατά)

Ολόκληρη την έρευνα του Αντρέα Παναγιώτου μπορείτε να τη διαβάσετε δαμέ...

ανάκατος

Προβολή της ταινίας ντοκιμαντέρ 'ΤΟ ΝΗΣΙ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΣΤΕ', Παραγωγή/ Σκηνοθεσία: Δανάη Στυλιανού

2011-09-24T18:27:00.002+02:00

Η ταινία ντοκιμαντέρ 'Το νησί που μοιραζόμαστε' ('Sharing an Island') θα παρουσιαστεί στις 3 Οκτωβρίου 2011 και ώρα 20.30 στο Κινηματοθέατρο Παλλάς στη Λευκωσία. Η προπώληση των εισιτηρίων θα αρχίσει στις 28 Σεπτεμβρίου 2011 από το ταμείο του Παλλάς (ώρες ταμείου: καθημερινά και το σαββατοκύριακο 16.00- 19.00μ.μ.)

Η ταινία γυρίστηκε σε συμπαραγωγή με το πρόγραμμα Engage- Do your Part for Peace και το Cyprus Network for Youth Development. Την ταινία στηρίζουν επίσης ο Δήμος Λεμεσού, ο Οργανισμός Νεολαίας και το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού. Την προβολή χορηγούν ο Δήμος Λευκωσίας και οι Πολιτιστικές υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού.

Άννα μην κλαις

2011-08-10T12:56:00.000+02:00

ΕΞΩ ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΤΡΑΤΟΙ – ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟ ΝΗΣΙ

2011-08-01T16:47:00.002+02:00

Από http://falies.com/

Με αφορμή τα γεγονότα της 11^ης Ιουλίου όπου μετά από έκρηξη σε 98 κοντέινερ με εκρηκτικά που βρίσκονταν φυλαγμένα σε στρατόπεδο της ¨εθνικής φρουράς¨ 13 άτομα έχασαν την ζωή τους και πέραν των 60 τραυματιστήκαν εκ των οποίων κάποιοι σοβαρά.

Τα γεγονότα και οι επιπτώσεις τους γνωστά. Η ¨λαϊκή Οργή¨ άρχισε σιγά σιγά να ξεφουσκώνει αφού κοντεύουν και οι καλοκαιρινές διακοπές. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης και οι κάθε είδους γκεμπελίσκοι μάζεψαν της ¨γαλανόλευκες¨, σκούπισαν τα κροκοδείλια δάκρυα τους και μπήκαν στη φώλια τους. Η αστική δημοκρατία τους και το καπιταλιστικό τους κράτος πρέπει να συνεχίσουν το έργο τους. Η ¨εθνική φρουρά¨ και όλοι οι υπόλοιποι στρατοί σε αυτό το νησί για άλλη μια φορά στο απυρόβλητο.

Αλήθεια πόσοι ακόμα πρέπει να πεθάνουν εντός και εκτός των στρατοπέδων για να σκεφτούμε τον θεσμό του στρατού και τον πραγματικό σκοπό που εξυπηρετεί;

Το κράτος, με το στρατιωτικό μηχανισμό -τον αποτελεσματικότερο τρόπο υποταγής στο σύστημα εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο , καταφέρνει με την υποχρεωτική κατάταξη στα 18 , να επιβάλει στους αυριανούς πολίτες, τα τρία απαραίτητα χαρακτηριστικά του: πειθαρχία, σιωπή, μοναξιά.

Γνώριμα χαρακτηριστικά της καθημερινής επιβίωσης στη φυλακή της κοινωνίας σαν την απομόνωση, τη σεξουαλική στέρηση, η ανεπάρκεια, η μοναξιά, τα καψόνια, οι εξευτελισμοί, οι εξαναγκασμοί, η ψυχική και σωματική εξάντληση, οι απειλές και η χρήση βίας μέσα στα στρατόπεδα παίρνουν τέτοιες διαστάσεις που συντρίβουν στην πλειοψηφία κάθε δυνατότητα ελεύθερης σκέψης και αίσθησης και δημιουργούν τραυματικές καταστάσεις και φοβίες στους αυριανούς πολίτες, που θα αναπαράγουν (και θα πολεμήσουν ακόμα για) το βρώμικο σύστημα που τους σακάτεψε.

Σε ένα Νησί μερικών χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων υπάρχουν 6 συνολικά στρατοί. Οι τέσσερις από αυτούς (εθνική φρουρά , Ελδυκ, Τουρκοκυπριακή φρουρά, Τουρδυκ) για να ¨προστατεύουν¨ τα λίγα χιλιόμετρα που κατέχει ο καθένας από αυτούς και οι άλλοι δυο (ΟΗΕ, Βρετανικές Βάσεις) για τις πλάτες των μεγάλων πολεμικών μηχανών .Η αποστρατικοποίηση του νησιού είναι η μόνη μας ελπίδα. Να φύγουν όλοι οι στρατοί άλλωστε δεν υπάρχει θέμα εισβολής και επίθεσης σε ένα άοπλο λαό. Η προστασία που μας παρουσιάζουν είναι μια απάτη.

Το μεγάλο ψέμα περί εχθρού, εθνικής προστασίας, πατριώτη, αρσενικότητας και τρελού πρέπει επιτέλους να σταματήσει και στη θέση της να μπει η πραγματικότητα που είναι η προστασία των κλεφτών της αστικής τάξης, που μας παραφουσκώνουν τα μυαλά με ηθικές και υποταγές στους νόμους και τη δικαιοσύνη των αφεντικών -που κλέβουν καθημερινά τη ζωή μας. Να σταματήσει επιτέλους το παιδομάζωμα που συμβαίνει κάθε χρόνο και μας σέρνουν στα στρατόπεδα για να υπηρετήσουμε μια πατρίδα που δεν υπάρχει παρά μόνο στα μυαλά των αφεντικών και των οργάνων της εξουσίας, σακατεύοντας τα νιάτα μας. Είναι γελοίο μέχρι να προσέχουμε γραμμές που ο κάθε στρατοκράτης ονόμασε σύνορο.

Είναι ξεκάθαρο πως το μέτωπο σύγκρουσης που διαλέγουμε είναι ενάντια στο αφεντικό μας, στο λαμόγιο πολιτικό που μας κυβερνά, τους κεφαλαιοκράτες του τόπου που μας κοροϊδεύουν στα μούτρα, ενάντια στον κάθε τύπου φασίστα της διπλανής πόρτας και όχι εναντίον των απέναντι (που η αμαρτία τους είναι απλά ότι γεννήθηκαν απέναντι).

Επιτέλους αυτό το φαύλο επιχείρημα που θέλει τάχα τους ελληνοκυπρίους εργαζόμενους, εχθρούς με τους τουρκοκύπριους εργαζόμενους πρέπει επιτέλους να εκλείψει.

Κανένας εργάτης δεν έχει εχθρό εργάτη.

AΔΕΣΠΟΤΟΙ

WE URGENTLY NEED YOUR SUPPORT AND YOUR SOLIDARITY!

2011-07-21T15:40:00.003+02:00

Because of the 37th anniversary of Turkey’s military invasion on 20th July 1974, Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdogan visited Cyprus.

In order to protest the Turkish Republic authorities’ policies of changing the demographic, social and cultural structure of the Turkish Cypriots, people gathered together in order to make a peaceful demonstration and faced with the terror of the police. Police forces entered KTAMS building by force with the excuse of search warrant and they confiscated the pancards which protested Recep Tayyip Erdogan. Resisting this, KTAMS Organization Secretary Mr. Devrim Barcin and BES General Secretary Mrs. Ayca Soygur Cirali were arrested.

Later on, the police fiercly attacked people who were waiting on the venue of the Prime Minister of Turkey, in order to make their demonstration.

Moreover, at the “boykott tent” of the Cyprus Turkish Airlines, people again, gathered to make their peaceful demonstrations and during their meeting, the police made another brutal attack on the demonstrators accusing another pancard. KTAMS President Mr. Ahmet Kaptan, KTOEOS General Secretary Mehmet Tasker, ELSEN Administrative Board member Hasan Guneser, as well as many other demonstrators were brutally beated. In addition, Salih Batak, Şevki Yoldaş, Nevzat Hami, Bülent Kurt, Mustafa Keleşzade and Ahmet Cenkler were arrested by the police. During the darkness of night, a pancard on the wall of the building of KTOS were taken away by the police.

This fierce and brutal attack of the police on 19th of July 2011 will be a “black day” in history। We protest these incidents and call upon to have solidarity and support in order for the Turkish Cypriots to continue their honorable struggle despite pressure and violence. We urgently need your support and solidarity.

Best Regards

Güven Varoglu

KTOS

President

Πορεία για την καταδίκη του πραξικοπήματος και της εισβολής (πόψε η ώρα 7)

2011-07-19T16:39:00.001+02:00

Άτε... τζιαι ο λαός βοηθός !!

ανάκατος

Αφοπλισμός και Αποστρατικοποίηση (2)

2011-07-14T18:40:00.008+02:00

Ανά-κατά

H έκρηξη στη Ναυτική Βάση στο Μαρί τζαι οι αλυσιδωτές συνέπειες της δεν νομίζω να αφήκαν κανένα μας “ατάραχο”... Πρόκειται για τραγωδία! H πρώτη σκέψη πάει,τζαι θα συνεχίζει να πηαίνει για πολύ τζαιρόν ακόμα, στους αδικοχαμένους τζαι στους δικούς τους... Ως έκφραση ελάχιστης αλληλεγγύης είναι η απαίτηση να αποδοθούν ευθύνες εκεί και ΌΠΟΥ υπάρχουν!

H ταραχή που προκάλεσε το συμβάν εκφράστηκε με ποικίλους τρόπους : Αγανάχτηση, θυμό, προβληματισμό, θλίψη ... Έγινε ειρηνική πορεία-διαδήλωση που είσχε ως κύριο σκοπό τη συμπαράσταση στο πένθος των συγγενών τζαι φίλων των θυμάτων, τζαι ως κύριο σύνθημα την απόδοση ευθυνών στους φταίχτες. Δυστυχώς, εκλέψαν την παράσταση τα εθνικιστικά – ακροδεξιά στοιχεία του ΕΛΑΜ που, χωρίς ίχνος σεβασμού στο πόνο τζαι στο πένθος των οικείων των θυμάτων, επροσπάθησαν να δώσουν άλλη διάσταση τζαι τόνο στην εκδήλωση με τις βρισιές τζαι τους βανδαλισμούς τους.

Την ίδια αισχρή (γιατί περί αυτής πρόκειται) αντίδραση είχαν τζαι τα πλείστα πολιτικά(ντικα) κόμματα. Απαίτησαν την εδώ και τώρα παραίτηση του προέδρου και της κυβέρνησης! Αν ήταν δυνατό θα ζητούσαν να τους κρεμάσουν τζαι ύστερα να γίνει έρευνα. Τζαι τούτα ούλα μερικές ώρες μετά το συμβάν, άσπλαχνα, αλύπητα, αδίσταχτα...

...Κάτι βρωμά... Δεν θέλω όμως να μπω σε έτσι περιπετειώδεις διαδικασίες γιατί απλούστατα δεν υπάρχουν (ακόμα) τα απαραίτητα στοιχεία. Για όσους ενδιαφέρονται για περαιτέρω ρίξετε μια μαθκιά δαμέ.

Οι έρευνες για το πόρισμα αρκέψαν ήδη. Νομίζω είναι καθήκον μας ούλους ως “ταραγμένους” πολίτες, με συνέπεια, καθαρό μυαλό, χωρίς μικροκομματικές πολώσεις , οï μόνο να απαιτήσουμε αλλά τζαι να συνοδεύσουμε με το κριτικό μας πνεύμα, τις διαδικασίες έρευνας έτσι ώστε να αποδοθούν ευθύνες τζαι να απαντηθούν τα ερωτήματα που αφορούν : τους λόγους που υπέκυψε το κράτος στο θέμα της κατάσχεσης των εμπορευματοκιβωτίων το 2009, ποια ήταν η στάση των κομμάτων τότε, της αμερικανικής πρεσβείας, ποιο ρόλο επαίξαν τα μμε στην τελική απόφαση ; Αφού επάρθηκε τούτη η απόφαση πως το κράτος, το ΓΕΕΦ, η επιτροπή άμυνας της βουλής είχαν προνοήσει για την ασφαλή φύλαξη των πυρομαχικών; Πως εξέσπασε φωθκιά στη περιοχή; Ηταν ενέργεια κακόβουλη; Από αμέλεια;

Τζαι το σημαντικότερο ας μπει επιτέλους θέμα, τι κινδύνους διατρέχουμε ως πολιτεία που την ύπαρξη στο νησί 6 μόνιμων στρατών τζαι των πυρομαχικών που εξυπακούονται, αποθηκευμένα σε γειτονιές, χωρκά τζαι πόλεις ούλης της Κύπρου! Να μας πουν αν πραγματικά εξυπηρετούν σε κάτι τούτα ούλα τα πυρομαχικά πεταμένα ποτζεί ποδά... (όσοι υπηρετήσαν ξέρουν ότι το "πεταμένα" δεν είναι υπερβολή). Είναι ακόμα τόσο παράλογο να μιλούμε για πλήρη Αφοπλισμό τζαι Αποστρατικοποίηση της Κύπρου;

ανάκατος

Αφοπλισμός και Αποστρατικοποίηση !

2011-07-11T16:07:00.004+02:00

Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους των άτυχων συνανθρώπων μας ...

2011-06-22T17:20:00.014+02:00

1000 like(s) this

Πηγή : http://www.kathimerini.com.cy

Tου Γιάννη Σεϊτανίδη

Στην επιβολή έκτακτης εισφοράς ύψους 1.000 ευρώ ετησίως, για την προσεχή διετία, σε επιχειρήσεις που ήταν κερδοφόρες την τελευταία τριετία κατέληξε η συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστόφια, με τις ηγεσίες του ΚEBE και της ΟEB, σχετικά με τη συνεισφορά των εργοδοτών στο πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης.

O αριθμός των εγγεγραμμένων επιχειρήσεων στην Κύπρο ανέρχοταν σε περίπου 244.862 στις 31 Μαϊου, σύμφωνα με στοιχεία του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη.

Το πακέτο αυτό, σε συνδιασμό με την προτεινόμενη συνεισφορά των δημοσίων υπαλλήλων και την εισφορά των τραπεζών αναμένεται να αποδώσει την προσεχή διετία επιπλέον έσοδα περίπου 400 εκατ. ευρώ. Υπενθυμίζεται ότι η συνεισφορά των δημοσίων υπαλλήλων ανέρχεται σε 70 εκατ. ευρώ για δύο χρόνια, ενώ από τις εταιρείες το υπουργείο Οικονομικών προσδοκά έσοδα 200 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών, Χαρίλαο Σταυράκη, ανέρχονται σε 100.000 οι επιχειρήσεις που θα συνεισφέρουν στο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής. Επιπλέον αναμένεται η είσπραξη άλλων 120 εκατ. ευρώ, τα επόμενα δύο χρόνια, από τις τράπεζες ...

ανάκατος

Είδες η «Ευρώπη» τους;...

2011-06-22T15:27:00.005+02:00

Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ , www2.rizospastis.gr , 22/6/2011

O βρετανικός λαός βιώνει το μαρτύριο της χειρότερης λιτότητας από την εποχή που ο Τσόρτσιλ υποσχόταν στους Βρετανούς «δάκρυα και αίμα».

Ο πορτογαλικός λαός στενάζει υπό το βάρος του «δικού του» μνημονίου.

Ο ιρλανδικός λαός υφίσταται αλλεπάλληλα τσουνάμι οικονομικής αφαίμαξης.

Ο ελληνικός λαός - τα γνωστά...

Τα εισοδήματα και οι κοινωνικές παροχές, τα εργασιακά και τα ασφαλιστικά δικαιώματα όλων των λαών της Ευρώπης έχουν μπει στο «γύψο».

***

Στην άλλη πλευρά:

Η BMW, η καλή εταιρεία που το 2008 είχε ανακοινώσει 8.000 απολύσεις εργαζομένων, στο πρώτο τρίμηνο του 2011 ανακοίνωσε κέρδη ύψους 1,2 δισ. ευρώ, αυξημένα κατά... 360% από τα αντίστοιχα περσινά, που ήταν 0,323 δισ.

Σημειωτέον ότι η ιλλιγιώδης κερδοφορία της BMW συνεχίζεται ακάθεκτη από πέρσι. Συγκεκριμένα, το 2010 τα κέρδη της (3,23 δισ. ευρώ) έκλεισαν με αύξηση ύψους... 1.400 (%) έναντι των κερδών του 2009 (0,210 δισ.).

Η Deutsche Bank, ο γερμανικός τραπεζικός κολοσσός, ανακοίνωσε ότι στο πρώτο τρίμηνο του 2011 τα κέρδη της ανήλθαν στα 2,1 δισ. ευρώ. Αυξήθηκαν δηλαδή κατά 17% έναντι των κερδών ύψους 1,8 δισ. του αντίστοιχου περσινού διαστήματος. Από το 2009 που τα ετήσια κέρδη της έφτασαν τα 5 δισ. ευρώ η κερδοφορία της τράπεζας συνεχίζεται αδιατάρακτα.

Σημειωτέον ότι ο επικεφαλής της Deutsche Bank, ο κ. Ακερμαν, ήταν αυτός ο οποίος τον περασμένο Οκτώβρη, σε ειδική τελετή στο Βερολίνο, παρέδωσε στον κ. Παπανδρέου το βραβείο που του απένειμαν οι Γερμανοί. Πρόκειται για το βραβείο «Κβαντρίγκα/Δύναμη για Αλήθεια», (Quadriga), που όπως είπε ο Ακερμαν απονεμήθηκε στον Ελληνα πρωθυπουργό για «το θάρρος των αποφάσεών του για την αναδιάρθρωση της δημοσιονομικής πολιτικής της Ελλάδας...». Ανάμεσα στους προηγούμενους βραβευθέντας συγκαταλέγονται οι Χέλμουτ Κολ, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, Μανουέλ Μπαρόζο, Σιμόν Πέρες, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ κ.ά.

Η Total, η πολυεθνική του πετρελαίου ανακοίνωσε ότι στο πρώτο τρίμηνο του 2011 τα κέρδη της αυξήθηκαν κατά 35% και από 2,3 δισ. ευρώ το αντίστοιχο περσινό διάστημα, φέτος ανήλθαν στα 3,1 δισ. Ανοδική εμφανίζεται η κερδοφορία της Total και σε ετήσια βάση. Το 2009 είχε κέρδη 7,8 δισ. και το 2010 κέρδη 10,3 δισ. ευρώ (αύξηση 32%).

Η Total είναι μια από τις «αδελφές» που αυτήν την εποχή «βομβαρδίζει» τη Λιβύη, καθώς επιθυμεί οι εκεί κερδοφόρες μπίζνες της να συνεχιστούν υπό άλλο καθεστώς.

Η Vivendi, το πολυδαίδαλο βιομηχανικό σύμπλεγμα που οι δραστηριότητές του εκτείνονται από τον κινηματογράφο και την τηλεόραση μέχρι τις τηλεπικοινωνίες και τα ψηφιακά παιχνίδια, επ' ουδενί επλήγη από την κρίση.

Τα κέρδη της διατηρούνται σε σταθερά υψηλά επίπεδα: Το 2009 ήταν 2,6 δισ. ευρώ και το 2010 έκλεισαν στα 2,7 δισ. ευρώ.

Η France Telecom, το μονοπώλιο στο χώρο των τηλεπικοινωνιών, είναι η εταιρεία που για το 2006 - προ κρίσης δηλαδή - είχε ανακοινώσει τις απολύσεις 17.000 εργαζομένων. Και τούτο παρότι το 2005 τα κέρδη της ύψους 5,7 δισ. ευρώ είχαν υπερδιπλασιαστεί έναντι του 2004. Πρόκειται για την εταιρεία που το σύστημα διοίκησής της, επιβάλλοντας συνθήκες εργασιακής βαρβαρότητας με στόχο να εξωθήσει χιλιάδες εργαζόμενους στην παραίτηση, έχει οδηγήσει δεκάδες από αυτούς στην αυτοκτονία. Το τελευταίο θύμα αυτοπυρπολήθηκε πριν μερικές βδομάδες στο πάρκινγκ του ομίλου...

Η France Telecom για το 2009 και το 2010 ανακοίνωσε ότι τα προ φόρων κέρδη της ανήλθαν στα 15,8 και 15,6 δισ. ευρώ, αντίστοιχα.

***

Η BMW, η Total, η Vivendi, η France Telecom, η Deutsche Bank ήταν μερικά από τα συνολικά 48 μονοπώλια και πολυεθνικές με έδρα τη Γερμανία και τη Γαλλία που σε μια ασυνήθιστη κίνηση, με από κοινού επιστολή τους, η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Le Monde», υποστηρίζουν ότι:

«Δεν υπάρχει σοβαρή εναλλακτική στο κοινό ευρώ. Το ευρώ συμβολίζει την Ευρώπη του σήμερα. Η αποτυχία του θα αποτελούσε μοιραίο πλήγμα για την Ευρώπη».

Η παρέμβαση των πολυεθνικών υπέρ της ΕΕ, της Ευρωζώνης και του Ευρώ, γίνεται - θα το επαναλάβουμε - σε μια στιγμή που οι λαοί της Ευρώπης στενάζουν υπό τον «γύψο» της λιτότητας και των μνημονίων.

Αλλά, την ίδια ώρα, και ακριβώς επειδή τα βάρη της κρίσης μετακυλίονται στις πλάτες όσων δεν φταίνε για την κρίση,

τα κέρδη των μονοπωλίων - που προκάλεσαν την κρίση - ξεπερνούν κάθε προηγούμενο.

Οι λόγοι, επομένως, για την παρέμβαση των πολυεθνικών υπέρ των οργανισμών (ΕΕ), των μηχανισμών (Ευρωζώνη) και των εργαλείων τους (Ευρώ) που εγγυώνται ότι αυτή η πολιτική θα συνεχιστεί, είναι προφανείς...

Hello Syria tell me how you're doin'...

2011-06-21T13:11:00.004+02:00

Σκανδαλιάρης

ΣΚΑΝΔΑΛΟ !!!

2011-05-27T16:55:00.006+02:00

27 de maig de 2011, Plaça Catalunya, Barcelona.

Protestors clash with riot police, June 15, 2011 during a demonstration near the parliament in the center of Athens. (Aris Messinis/AFP/Getty Images) # http://www.boston.com/bigpicture/2011/06/greece_still_in_crisis.html

Σκανδαλιάρης

Fragments sociologiques - 06

2011-05-26T17:49:00.001+02:00

Chez Cathy, Mai 2011.

EU holidays and pensions in Merkel's firing line

2011-05-19T17:13:00.001+02:00

From www.guengl.eu

"We should learn from best practice, not the worst," said GUE/NGL MEP Thomas Händel, a member of the European Parliament's Committee on Employment and Social Affairs, in response to the uncalled-for statements by German Chancellor Angela Merkel regarding Europe's different holiday and pension entitlements.

Her desire to adjust pension and vacation entitlements to reflect German practice is not just anti-social but also reveals Merkel's complete misunderstanding of competition and her ignorance, Händel said. "While indeed the German minimum vacation is 4 weeks and the Greeks and Portuguese have, on average, 2 more days, the Germans actually have a real average of 5 weeks per year. Even taking all bank holidays into account, the Germans are way ahead in terms of holiday entitlements in Europe. And in terms of retirement ages, it is important to talk about the effective retirement age. In Germany this is much lower than in many other European countries. By legally extending people's working lives, retirement is simply being slashed. Merkel's nonsense is not only divisive but also simply quite stupid and wrong."

Merkel's ongoing economic lobbying is increasingly reducing Germany's prestige in Europe. This is no longer acceptable. Europe should not mean adapting everything to the lowest common social denominator in all the Member States, said MEP Händel. "In Greece, the aim must be to increase revenues, in particular taxation on the wealthy, and not only that but to really collect them. It is time to stop throwing money at speculators on the financial markets but it would be more judicious to invest this money in Eurobonds, which would enable credits to be funded through lower interest loans with longer maturities. Germany could even relinquish its weapons deals with Greece, which will cost the Greek taxpayers €16 billion alone," MEP Händel concluded.

Fragments sociologiques - 05

2011-04-13T14:10:00.004+02:00

Privé de sa bande sonore, le flux continu des images télévisées parle-t-il différemment ?

Corridor ( Janvier 2011 ).

Les "bons" et les "mauvais" arabes du jeu impérialiste. (Et vous, acceptez-vous des bombes en votre nom?)

2011-03-28T17:19:00.001+02:00

Libye : Pour la révolution, contre la guerre impérialiste !

2011-03-22T15:19:00.004+01:00

Face à l’insurrection de la population libyenne visant à mettre fin à plusieurs décennies de dictature par le clan Kadhafi, le régime a répondu par une répression armée toujours plus violente. Cette répression s’inscrit dans la surenchère répressive des dictatures en Afrique du nord et au Proche et Moyen Orient, visant à mettre fin à la vague de révoltes populaires initiée en Tunisie et en Égypte.

En Iran, en Irak, au Bahreïn, en Arabie Saoudite, au Yémen comme en Libye, les États n’hésitent pas à tirer sur les manifestants, sur les ouvriers en lutte, pour noyer dans le sang l’aspiration populaire à la liberté.

Dans le cas de la Libye, la supériorité militaire du clan Kadhafi sur les insurgées a été bâtie par des années de vente d’armes de la part des mêmes États qui justifient une intervention militaire au nom du «soutien à la démocratie». L’État français a ainsi reçu Kadhafi en grande pompe en 2007, et des entreprises comme Dassault, Thalès ont conclu des contrats juteux que le peuple libyen paye aujourd’hui dans sa chair. C’est plus de 343 millions d’euros d’armes qu’ont ainsi vendues les États européens en 2009 à un régime libyen qui était non seulement un partenaire commercial, mais aussi un partenaire politique relais de la politique antiimmigré des États européens. Aujourd’hui, ceux qui commerçaient en toute tranquillité hier avec Kadhafi et son régime sanguinaire s’apprêtent à bombarder la Libye en se présentant comme les sauveurs du peuple libyen en lutte. L’État français rentre ainsi en guerre, au côté d’autres États et comme dans toutes les guerres ce sont les populations civiles qui vont trinquer.

En Libye comme ailleurs, nous saluons la révolte des classes populaires et de la population contre l’autocratie et son aspiration à la liberté, ainsi que la dynamique d’autoorganisation populaire qui s’y développe et qui représente le meilleur garant contre la répression et contre les récupérations politiciennes. Nous dénonçons dans le même temps l’hypocrisie des États qui tentent de faire passer leur tentative de reprise en main impérialiste pour une intervention «humanitaire» au côté des révoltés. Comment croire en effet à une «aide» désintéressée aux insurgés libyens quand ces mêmes États continuent, au nom du contrôle des ressources pétrolières, à soutenir ouvertement la répression armée quand elle est le fait de leurs alliés, comme en Irak, au Bahreïn, en Arabie Saoudite, au Yémen. L’exemple de l’Irak, de l’Afghanistan, et de bien d’autres pays nous montrent ce qu’il faut penser de ce genre de discours, et à quel point la prétention «d’exporter la démocratie» ne masque en réalité que le fait que les bourgeois et les États n’ont d’intérêt que le maintien du système capitaliste afin de conserver leur pouvoir sur les populations.

Solidarité avec les révoltés en Libye, en Iran, en Arabie Saoudite, au Yémen, au Bahreïn et ailleurs ! Pour la révolution, non à la guerre impérialiste ! À bas toutes les armées et les marchands de canon !

Le 19 mars 2011 Relations internationales de la Coordination des Groupes Anarchiste

de http://www.c-g-a.org/

Tribulations d’un travailleur social

2011-03-14T18:33:00.003+01:00

Episode 3 : Les réseaux

Dans tout travail social, il est essentiel de se créer un réseau. Pour ma part, il s’agit d’autres travailleurs sociaux avec qui je peux partager un diagnostic du territoire. Qu'ils soient éducateurs, animateurs de prévention, assistants sociaux, etc., ces partenaires enrichissent mes savoirs faire et m’orientent des jeunes selon leurs besoins. Cela permet par la suite un suivi partagé qui permet souvent d’éclaircir une situation.

Par exemple, un jeune m’avait affirmé ne pas avoir pu terminer son année de terminale à cause de « problèmes familiaux ». Ne souhaitant pas le questionner car c’était notre premier rendez-vous, j’en ai parlé avec la personne qui me l’avait orienté qui m’a tout de suite expliqué que « problèmes familiaux » voulait dire « prison » ! Le réseau est donc une mine d’information, surtout quand ses membres ont de l’expérience sur le quartier. Certains ont vu grandir ces jeunes.

Le réseau se confronte à un autre réseau : celui de la drogue. Ce dernier est parfois mieux structuré que le notre et il est un adversaire puissant de tout travailleur social qui souhaite voir s’améliorer la situation d’un jeune. Le réseau possède son échelle de valeur basée sur la dangerosité des actions illégales avec des récompenses et des promotions à la clé. Le jeune qui s’insère dans le réseau aura un travail, un salaire et un statut dans le quartier. Notre bataille ne se tient pas sur le terrain, elle serait bien trop dangereuse (discours social contre kalachnikovs ?), il nous faut donc lutter contre les illusions de gloire et de réussite sociale semées par les chefs de réseau. « Si je suis guetteur j’aurai une Mercedes », « 1500€ par mois, dans 5 ans je sors du quartier », autant de phrases qui rassurent les jeunes. Les Mercedes ? Des voitures de locations, sortir du quartier ? C’est soit par la prison soit les pieds devant. La réalité est souvent difficile et la vérité dure à entendre. Beaucoup de ces jeunes se sentent protégés par ce réseau.

Le but pour moi est donc de construire avec les acteurs sociaux de mon territoire un réseau tout aussi structuré que celui de la drogue, un réseau qui puisse apporter un avenir à ces jeunes. C’est un travail sur le long terme qui demande de gagner leur confiance et de ne pas provoquer ce commerce qui vit dans le quartier, au sein des immeubles et parfois au cœur des familles.

La suite au prochain épisode…

Cilli

Fragments sociologiques - 04

2011-03-09T11:02:00.004+01:00

BU (Bibliothèque Universitaire) Janvier 2011.

Parking commercial (Sud de la France, 2011)

International Women's Day - 100 Years of Struggles

2011-03-08T17:25:00.002+01:00

Ζήτω οι αγώνες του γυναικείου κινήματος για ισότητα!

Support to the struggles of women for a free and equal society !

Vive le mouvement de protestation et les luttes des femmes pour la parité !

Are You Typical?...

2011-03-05T23:15:00.001+01:00

Liberated Libya Rejects US Intervention

2011-03-04T13:20:00.000+01:00

Fragments sociologiques - 03

2011-03-01T14:03:00.020+01:00

Le 26/2/2011, Université de lettres.d'Aix

Τετάρτη απόγευμα: πάμε Λήδρας…

2011-02-28T19:38:00.001+01:00

Η Πλατφόρμα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων Εκπαιδευτικών «Ενωμένη Κύπρος» διοργανώνει συγκέντρωση Αλληλεγγύης και συμπαράταξης με τους Τουρκοκύπριους, στο κοινό αγώνα για λύση – επανένωση.

Η συγκέντρωση θα αρχίσει στις 4.30 το απόγευμα της Τετάρτης 2 Μαρτίου. Σύντομες παρεμβάσεις θα γίνουν από τον Χρυσόστομο Περικλέους, της ομάδας «Διάλογος Ακαδημαικών», την πολιτικό επιστήμονα Ξένια Κωνσταντίνου, το δημοσιογράφο του «Αστρα» και εκπαιδευτικό Νεόφυτο Νεοφύτου, το δημοσιογράφο και εκπαιδευτικό Γιουτσέλ Κεσίογλου και εκπροσώπους της Πλατφόρμας από τις διάφορες πόλεις.

Το μουσικό μέρος περιλαμβάνει τραγούδια από το μουσικό σχήμα της Πλατφόρμας των Εκπαιδευτικών « Τα τρία Α» ( Αντρούλα Σιάτη, Άγγελος Παπαγεωργίου, Αντώνης Κανάρης») και τον τραγουδιστή Λούτσιο Μένα.

Ελάτε να δηλώσουμε ότι οι Ελληνοκύπριοι δεν είμαστε μόνο παρατηρητές. Ελάτε να δηλώσουμε ότι επιθυμούμε να συγχρονίσουμε το βήμα μας με την τουρκοκυπριακή κοινότητα που τρέχει. Ελάτε να ανατρέψουμε τη διχοτόμηση. Μαζί μπορούμε.

Μόνη μας λύση είναι η λύση!

ΣΚΑΝΔΑΛΟ !!!

2011-02-26T19:06:00.010+01:00

Στην Τυνησία, στην Αίγυπτο, στη Λιβύη ο κόσμος εξεσηκώθηκε τζαι φωνάζει ... Στα Εγγλέζικα!!!

Why???

Σε ποιoν απευθύνονται άραγε ; ...

Σκανδαλιάρης

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

2011-02-23T10:57:00.001+01:00

Το Παγκύπριο Συμβούλιο Ειρήνης (ΠΣΕ) χαρακτηρίζει απαράδεκτες τις ενέργειες και τη συμπεριφορά των Κομμάτων ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και ΕΥΡΩΚΟ, που μεθοδεύουν δια της Βουλής ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, κάτι που συνιστά γοργό βάδισμα της μοιρασμένης μας Πατρίδας προς την αιματοβαμμένη στρατιωτικοπολιτική συμμαχία, το ΝΑΤΟ.

Οι όποιες προσπάθειες εξωραϊσμού του λεγόμενου Συνεταιρισμού για την Ειρήνη συνιστούν προσπάθειες εξωραϊσμού του ίδιου του πολεμοκάπηλου ΝΑΤΟ και προετοιμάζουν το έδαφος για ένταξη σε αυτό. Το ΠΣΕ δηλώνει ευθαρσώς ότι ο λεγόμενος Συνεταιρισμός είναι πρόγραμμα του ΝΑΤΟ. Στην ιστοσελίδα του ΝΑΤΟ αναφέρεται μάλιστα ρητά, ότι ο λεγόμενος Συνεταιρισμός για την Ειρήνη είναι πρόγραμμα πρακτικής συνεργασίας μεταξύ ξεχωριστών χωρών και του ΝΑΤΟ. Είναι ένα πρόγραμμα που διέπεται όπως επισημαίνεται από τις δημοκρατικές αρχές της Νατοϊκής Συμμαχίας και στοχεύει στο κτίσιμο ισχυρών δεσμών ασφάλειας μεταξύ των χωρών που συμμετέχουν και του ΝΑΤΟ.

Είναι λοιπόν ξεκάθαρο τι είναι ο λεγόμενος αυτός Συνεταιρισμός και επειδή λοιπόν φαίνεται η μνήμη κάποιων έχει ξεθωριάσει, υπενθυμίζουμε ότι το δίδυμο έγκλημα κατά του κυπριακού λαού, σχεδιάστηκε στην εαρινή Σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Λισσαβόνα το 1971 και εκτελέστηκε από την Τουρκία, μια πανίσχυρη χώρα μέλος του ΝΑΤΟ σήμερα.

Για το ΠΣΕ λοιπόν, η όποια προσπάθεια παράκαμψης της Κυβέρνησης με σκοπό την ένταξη της Κύπρου στο Πρόγραμμα του ΝΑΤΟ, συνιστά προδοσία και πράξη υπονόμευσης της ήδη εύθραυστης ειρήνης στην Κύπρο και στην περιοχή μας. Εμείς στην Κύπρο, κόντρα στις όποιες φωνές και μεθοδεύσεις πολιτικών προσώπων και Κομμάτων, θα συνεχίσουμε πεισματικά να αντιστεκόμαστε, όχι μόνο στην ένταξη μας στο ΝΑΤΟ, αλλά και στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη που αποτελεί ευρωπαϊκό προθάλαμο του ΝΑΤΟ.

Καλούμε λοιπόν τον κάθε προοδευτικό φιλειρηνικό άνθρωπο να καταδικάσει αυτούς που μεθοδεύουν την ένταξη μας σε πολεμοκάπηλα προγράμματα, Συνεταιρισμούς και Συμμαχίες. Καλούμε όλους τους κύπριους να τιμήσουν τους νεκρούς του πραξικοπήματος και της εισβολής, αντιστεκόμενοι στις μεθοδεύσεις για ένταξη μας στο στρατόπεδο των ενόχων για την κυπριακή τραγωδία.

Προς αυτή την κατεύθυνση το ΠΣΕ διοργανώνει την ερχόμενη Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου, η ώρα 10:30 το πρωί, εκδήλωση διαμαρτυρίας έξω από τη Βουλή ενάντια στις μεθοδεύσεις αυτών που επιχειρούν να εντάξουν τη μοιρασμένη Κύπρο στο ΝΑΤΟ. Στην εκδήλωση καλούμε όλους να συμμετάσχουν, προοδευτικές, δημοκρατικές, αντιστασιακές και αντιπολεμικές Οργανώσεις, Κινήματα και Κινήσεις πολιτών, τον κάθε προοδευτικό και φιλειρηνιστή Κύπριο.

Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

Λευκωσία, 22 Φεβρουαρίου 2011

Tribulations d'un travailleur social

2011-02-21T11:18:00.005+01:00

Episode 2 : les cahiers des charges

Travailler dans le social, aider les jeunes à trouver un emploi, lever les freins à l'emploi, tout cela semble bien vague pour un « non initié », la vérité est que c'est parfois bien trouble même pour les travailleurs sociaux. Chacun a des financeurs différents, dans la majorité de cas ce sont des financeurs publics, qui dit financeurs publics dit évaluation et obligation de résultats. Pour atteindre un résultat, il faut fixer un cadre de travail : c'est le cahier des charges.

De nos jours, il existe de nombreux dispositifs aidant les jeunes à l'emploi, la difficulté de mon poste est qu'il est...bâtard. Je suis embauché par un centre social grâce à des subventions particulières ce qui fait de moi une personne certes intégrée à une structure mais autonome. J'ai un cahier des charges qui définit le cadre de mes actions : l'âge du public à toucher, sa situation, les modalités d'accueil du public (confidentialité), etc.

Le souci est qu'un animateur PAPEJ n'est rien sans un réseau de partenaires territoriaux, des partenaires qui aident dans la construction des actions, l'orientation des jeunes et qui analysent et partagent un diagnostic du territoire. Tout ça semble idyllique mais chacun de ces partenaires à son propre cahier des charges qui, bien sur, ne correspond pas tout à fait au mien. Par exemple, je dois travailler sur le public 16-25 ans, alors que les éducateurs de rue interviennent dès 13 ans. Il s'agit donc d'essayer de mettre en place des actions qui, par leurs objectifs, permettent à tous de s'impliquer (éducateurs, centres sociaux, éducation nationale, etc.). Pour ne rien vous cacher, ça donne des réunions animées !

Le cahier des charges est un cadre nécessaire qui se heurte parfois à la réalité du terrain. L'exemple le plus parlant est celui des actions de prévention des ruptures scolaires. Il s'agit d'un volet important du PAPEJ : travailler sur un renforcement du projet professionnel chez les jeunes afin qu'ils continuent l'école après 16 ans. Premier écueil : le PAPEJ n'a pas le droit de travailler auprès des jeunes de moins de 16 ans alors que sur nos quartiers, la rupture scolaire existe bien avant 16 ans. On en arrive à tenter de travailler auprès de classes de 3ème « Insertion » (classe avec des 4 périodes de stages pendant l'année scolaire) remplies d'élèves absentéistes. J'ai rencontré en novembre une classe de 15 élèves, aux dernières nouvelles, ils ne sont plus que 3... Deuxième écueil : qu'est ce qu'un élève en rupture scolaire ? Jusqu'à la semaine dernière, était considéré comme « en rupture scolaire » tout élève n'ayant pas atteint le niveau IV (CAP/BEP). Jusque là je suivais, mais le Ministère de l'Education Nationale vient de changer la définition, aujourd'hui un élève en rupture scolaire est un élève qui a abandonné un cursus avant l'obtention du diplôme, ce qui inclut un élève de 1ère ayant abandonné avant la terminale. Certes c'est une définition qui colle plus à la réalité, mais elle impose de travailler sur un nombre très important de jeunes, il faut les repérer, travailler avec collèges et lycées, essayer de contacter ces jeunes et trouver une solution...

Le cahier des charges s'oppose donc parfois aux autres cahiers des charges, parfois à la réalité, que voulez vous ? Nous avons tous notre charge administrative à porter...

Cilli

Fragments sociologiques - 02

2011-02-13T13:46:00.007+01:00

Au centre commercial. Février 2011.

Εν κανεί που ελέγχουν το Σακκούλι μας απλώνουν σιέρι τζαι του Ποτηρκού...

2011-02-10T18:03:00.007+01:00

(Ανά - Κατά)

Το σακκούλι που αναφέρεται στον τίτλο εν το σακκούλι της παροιμίας “ φασούλι φασούλι γεμώνει το σακκούλι”. Παραπέμπει στην αποταμίευση τζαι κατά συνέπεια, το γεμάτο σακκούλι συμβολίζει μια κάποιαν ευμάρεια. Το ποτήρι που την άλλη εν το ποτήρι της έκφρασης “ το ποτήριv εξεσιείλισε”. Παραπέμπει σε μια κατάσταση αγανάχτησης, αντίδρασης.

Τούτο το σακκούλι τζαι τούτο το ποτήρι εν κάτι σαν συγκοινωνούντα δοχεία. Ως που ε γεμάτο το σακκούλι, το ποτήρι δεν έσιει φόο να ξεσιειλίσει ... Όμως δεν είναι ακριβώς συγκοινωνούντα δοχεία. Διότι με το να φκερώνεις το ποτήρι, το σακκούλι δε γεμώνει να φακκάς πάνω κάτω... Η σχέση τους άρα δεν εν αμφίδρομη, είναι μονόδρομη ( ; ) Με άλλα λόγια η κατάσταση του ποτηρκού εν εξαρτώμενη της κατάστασης του σακκουλιού αλλά όι το αντίθετο. Το ποτήρι, κατά κάποιον τρόπο, αντικατοπτρίζει την κατάσταση του σακκουλιού, εν η συνέπεια, το effet...

Το πρόβλημα εν ότι τούτην τη σχέση επήραν τη χαμπάρι τζίνοι πού δεν θέλουν να ξεσιειλίσει το ποτήρι, οι κατεστημένοι. Δηλαδή τζείνοι που την έχουν καλά με την τωρασινή τάξη πραγμάτων τζαι φοούνται μεν τους τα πάρει ούλλα το αγαναχτισμένο νερό του ποτηρκού. Με διάφορα τεχνάσματα λοιπόν, τούτα τα κοπέλια τζαι κοπέλες, επεμβαίνουν στην όλη κατάσταση εμποδίζοντας το ποτήρι να ξεσιειλίσει.

Υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι επέμβασης, ο ένας αφορά τη λειτουργία της σακκούλας τζαι ο άλλος του ποτηρκού :

Ο πρώτος είναι να βάλουν παλιοπράματα μες στο σακκούλι με τα φασούλια : τενεκούθκια, μαστραπάες, ρότσους, βολίτζια κτλ. Όσο παράξενο τζαι να ακούεται, τούτο το φαινόμενο δεν το παίρνει κανένας χαμπάρι...έτσι, το σακκούλι φαίνεται γεμάτο τζαι το ποτήρι δεν ξεσιειλά. Το άλλο κόλπο που κάμνουν εν οτι φκάλλουν μιτσιές-μιτσιές τρυπούες πάνω στο ποτήρι. Αποτέλεσμα μέρος του οργισμένου νερού του ποτηρκού απεγκλωβίζεται σιγά σιγά και ομαλά χωρίς να εμπνέει οποιαδήποτε ανησυχία αφού απομονώνεται τζαι εξημερώνεται...

... Αν ετσιακκαρίσκαμε καλά καθένας το σακκούλι του τζ' εφκερώναμε την κοπριά που μέσα τζ' αφήναμε μόνο τα φασούλια ... Τζ' αν εστήναμε καρτέρι τζ' όποτε πήαινε κανένας να φκάλει τρύπες πάνω στο ποτήρι εβάλαμε του τες φωνές τζαι εδαχτύλοδείχναμεν τον...;

Άραγε σου, ήταν να ξεσιειλίσει ; ...

ανάκατος

Tribulations d'un travailleur social

2011-02-07T16:08:00.017+01:00

Mes expériences professionnelles ont toutes été un peu particulières : peser des barquettes de porc à -10°, interviewer des anciens combattants pour un journal local ou encore se battre avec des directeurs de centres sociaux pour savoir qui aurait la une du journal de quartier. Toutes ces expériences ont porté leur lot d'anecdotes, mais aujourd'hui, j'ai trouvé un job qui me plaît. Bien sûr je ne déroge pas à ma règle, mon job est...compliqué c'est pourquoi je vais commencer par vous expliquer en quoi il consiste.

Je suis animatrice PAPEJ. Je vois déjà votre tête "c'est quoi ça ?", ne vous inquiétez pas je vois ces visages interrogateurs chaque fois que je présente. Le PAPEJ est un Point d'Animation Prioritaire Emploi Jeunes, OK, on n'est pas plus avancés. Faisons simple, depuis des années, les politiques tentent de réduire les inégalités territoriales, exemple : si j'habite dans un "quartier sensible" (comprenez banlieue), j'ai statistiquement moins de chance d'aller en fac de médecine que si je vis ailleurs. Les dispositifs se sont succédés avec plus ou moins de succès et cela indépendamment des bords politiques.

Depuis quelques années existe le CUCS (bon encore des initiales), c'est le Contrat Urbain de Cohésion Sociale. Il s'agit en fait d'un contrat liant l'État et les collectivités territoriales, chacun devant mettre un budget pour financer des projets et cela dans un but commun : réduire les inégalités dans les quartiers. Concrètement, le CUCS c'est un chef de projet par territoire (je ne me lance pas dans les explications sur le découpage sinon vous m'en voudrez), avec des agents territoriaux. Ils rencontrent les associations et les aident à financer leurs projets. A la base, le CUCS n'était pas censé durer, les dispositifs dits de "droits communs" (Conseil Général, Conseil Régional, mairie, Préfecture, etc.) devaient prendre le relais et financer les projets, mais que voulez vous, voilà 10 ans que ça dure ! Vous trouvez ça compliqué? Eh bien ce n'est que le début car je vous présente maintenant le FSE ! Le Fond de Solidarité Européen, à vrai dire on ne sait pas qui c'est, ni qui décide, en tout cas ils financent des projets de solidarité, souvent liés à l'insertion. Le FSE est réputé pour "couper" les budgets, chez nous, la Communauté Urbaine s'est portée garante des fonds. Bref, vous avez saisi : CUCS et FSE financent des projets...ou des postes. Car le PAPEJ est financé par ces deux là à part égale. Vous vous demanderez donc qui m'emploie, et vous avez raison.

Je suis employée par un centre social qui touche les subventions pour me payer et financer mes projets. Je travaille pour ma part sur un territoire qui est une division du territoire CUCS, lui même étant une partie de la ville...En clair, je travaille en "Zone Urbaine sensible". Il existait une vingtaine de PAPEJ, il en reste une dizaine et nous sommes tous "condamnés à mort à mais ce sera le sujet d'un autre article. Chaque PAPEJ travaille différemment mais toujours avec une même mission : accueillir et orienter dans leur projet professionnel les jeunes de 16 à 25 ans en rupture de parcours. Orienter vers quoi ? Vers les bonnes portes, vers l'interlocuteur qui saura répondre au problème. L'animateur PAPEJ doit donc relever les freins à l'emploi et aider à les lever. J'aide donc parfois à rédiger une lettre de motivation ou parfois une lettre au juge, tout dépend du cas.

Le public n'est pas facile, ce sont des jeunes qui n'ont pas envie d'être aidés, qui veulent qu'on leur donne un boulot (et pas en chercher), qui sont souvent travailleurs pour le Réseau (il existe deux types de réseau dans mon travail, celui donc je parle ici est le réseau de drogues, je vous parlerai de l'autre une fois prochaine). Il s'agit donc de les mobiliser, de gagner leur confiance et de trouver une solution pour chaque cas. Pas facile comme mission. PAPEJ, c'est un boulot qui me plait, un boulot avec des alliés et des ennemis, un boulot pas souvent gratifiant mais j'avoue que j'ai le sourire aux lèvres quand un jeune me bredouille "bah au fait...merci".

Cilli

Fragments sociologiques - 01

2011-02-06T13:47:00.023+01:00

Le 17 janvier, Place Castellane, Marseille.

The Turkish Cypriots are out in the streets again!

2011-01-28T18:30:00.001+01:00

Faced with the ongoing, still unresolved Cyprus problem, the International Economic Crisis and the aggressive austerity measures imposed by Turkey, the Turkish Cypriots are facing extreme difficulties. They have for months now been organizing protests and they are planning to escalate their mobilization.

They have declared a General Strike on the 28th January, 2011 and are organizing a mass rally in Nicosia to protest against the austerity measures imposed by Turkey. They are organizing these mass mobilizations to put a halt to the ongoing curtailment of their standard of living. At the same time though, they know it only too well that without a Solution of the Cyprus problem and without the re-unification of our country there can be no real end to their economic hardship.

We are standing in solidarity with the Turkish Cypriot working people in defending their standard of living. We pledge to work with them for an urgent solution of the Cyprus problem that will create the conditions for economic development and will offer a way out from the economic crisis.

This time the Turkish Cypriots will not be alone! We will march side by side with them. We will fight together for the common cause: For a common future, for a peaceful and prosperous future for the generations of Cypriots to come! You can sign this petition to support in a symbolic way the mobilisation.

Non au Fichage Liberticide Généralisé

2011-01-28T12:20:00.004+01:00

European Citizens' Initiative: Heads we win, tails you lose

2011-01-27T10:58:00.008+01:00

From: morningstaronline.co.uk Wednesday 26 January 2011 by Steve McGiffen

It is claimed by its supporters that the Lisbon Treaty has extended democracy within the European Union, helped to close the democratic deficit and returned power to the peoples of Europe. One of the things on which their assertion rests is the so-called European Citizens' Initiative (ECI), via which a petition carrying one million signatures represents an officially recognised call on the European Commission to bring forward new policy proposals.

What worries me about this is not so much that the commission exaggerates the contribution which the ECI might make to democratising the European Union, but the fact that, once again, it shows that European decision-makers, just like their counterparts at national level, have not the slightest conception of what democracy is.

Worse still, they are far from alone in this, which is of course why they get away with it. Even people normally critical of the EU have welcomed the ECI as a step in the right direction. In fact, it is precisely the opposite. Article 11 Paragraph 4 of the treaty states: "Not less than one million citizens who are nationals of a significant number of member states may take the initiative of inviting the European Commission, within the framework of its powers, to submit any appropriate proposal on matters where citizens consider that a legal act of the union is required for the purpose of implementing the treaties."The "significant number" has now been defined as a quarter of the total, which as things stand means seven. A number of other details have also been filled in:

The right to present a petition will not begin until 2012.
The organisers must be a "citizens' committee" consisting of a minimum of seven citizens resident in seven different member states and they must collect their signatures in a single year.

These signatures must also come from at least seven member states, with a minimum threshold for each of them of 750 times the number of MEPs to which that country is entitled. (For the UK, this works out at 5,400).

The commission then has three months to decide how to respond.

The only grounds for an ECI, however, are that a new law is needed 'for the purpose of implementing the treaties.'

No question then of changing these treaties.

Only matters over which the commission has the ability to act - "competence" in the EU jargon - can be addressed. So, for example, the ludicrous waste of money involved in moving the entire European Parliament from Brussels to Strasbourg once a month cannot be the subject of an ECI. Nor can the fact that the staff of the various EU institutions receive salaries and benefits which, were they applied to anyone else, would be seen as "undermining competitiveness."

You could conceivably get up an ECI on, say, discrimination against migrant workers from outside the EU but none of the intended beneficiaries of your initiative would be able to sign it as no signatures will be valid which come from anyone who is not a national of a member state.

The commission has, moreover, no obligation to make any proposal whatsoever in response to an ECI.

Officially it is committed only to examine the text to see whether a new policy proposal would be appropriate.

Any petition seen by the commission as "frivolous, abusive or vexatious" will be deemed ineligible.

The commission will have the right, also, to reject any ECI deemed to be "against the values of the union."

While this will exclude racists, there is no saying who else might fall under the commission's definition of "extremist," a term used in this context in explanatory notes on the new system.

Let's say that, despite all this, someone reading this decides that for all these drawbacks, it might be worth trying to get up an ECI on, say, some form of gender discrimination in employment.

For the most part initiatives in this area would be likely to fall within the rules as Lisbon does speak of "ensuring full equality in practice between men and women in working life" and the commission has responsibility for upholding the treaties.

Nevertheless, barriers remain in the way of your ECI.

Your petition will not go directly to the commission but to your own national authorities which may determine whether or not all the signatories are valid.

If you want to win support across the required seven countries, you will have to have your text translated into the languages of those countries.

Of course, activists may be willing to do this for free, but it will be vitally important to ensure that the seven or more texts match precisely.

The commission, you can be sure, will be looking for any excuse to bin your ECI.

Once you've jumped through all these hoops, the commission will have a time-limit of three months to respond.

They will invite the organisers to discuss the matter and a public hearing will be organised at the European Parliament though whether any reimbursement of expenses will be available is not stated.

As I said at the beginning, this is a consultative process and therefore nothing to do with democracy, which is a system in which the people have the right to determine how they are governed, not to be consulted about it.

In pre-democratic times people who lacked any political rights, usually the poor, women, Jews and other ethnic minorities, generally had the right to petition the king for redress of grievances.

Occasionally, in his wisdom and generosity, he would grant their petition.

Real democracy involves the creation of powerful institutions respondent to the popular will.

The European Union has undermined the powers of elected institutions transferring them to unelected bodies such as the commission and the European Central Bank.

The Lisbon Treaty itself was imposed on the peoples of Europe.

Far from being democratic, it increases the power of technocrats, bureaucrats and major corporations at the expense of elected parliaments and elected governments.

The gimmicky European Citizens' Initiative does nothing whatsoever to redress this.

«Πρωτοβουλία πολιτών» ή «συμμετοχική δημοκρατία» του κεφαλαίου ;

2011-01-10T14:37:00.017+01:00

(Ανά - Κατά)

O Γιώργος ΤΟΥΣΣΑΣ μας προσφέρει μια ενδιαφέρον, καυστική, ανάλυση που αφορά την «πρωτοβουλία πολιτών» που καθιερώνει η Συνθήκη της Λισαβόνας και που βρέθηκε το τελευταίο διάστημα στο επίκεντρο των συζητήσεων που αφορούν την ΕΕ. Η «πρωτοβουλία πολιτών» προβλέπει τη δυνατότητα ανάληψης πρωτοβουλίας εκ μέρους πολιτών της ΕΕ, που με τη συλλογή 1 εκατομμυρίου υπογραφών θα μπορεί να ζητήσει από την Επιτροπή «να υποβάλει πρόταση έκδοσης νομικής πράξης της Ενωσης για την εφαρμογή των συνθηκών». Πιο συγκεκριμένα ο Κανονισμός στον οποίον συμφώνησαν το Δεκέμβρη του 2010 το Ευρωκοινοβούλιο και Συμβούλιο της ΕΕ προβλέπει μεταξύ άλλων ότι :

- Η Επιτροπή πρέπει να δώσει την έγκρισή της πριν τη συλλογή των υπογραφών.
- Η ανάπτυξη της πρωτοβουλίας εξαρτάται από την άδεια της Επιτροπής, η οποία μπορεί να μην την επιτρέψει αν κρίνει ότι η προτεινόμενη πρωτοβουλία αντίκειται στις αξίες και πολιτικές της Ενωσης, όπως αυτές ορίζονται στη Συνθήκη της Λισαβόνας.

- Σε κάθε περίπτωση πρωτοβουλίες που δεν είναι αρεστές στην ΕΕ, η Επιτροπή μπορεί να τις απορρίψει πριν καν αναληφθούν.

- Αν η πρόταση εγκριθεί, τότε οι οργανωτές έχουν στη διάθεσή τους 12 μήνες για τη συλλογή των υπογραφών. Οι κατάλογοι υπογραφών πρέπει να προέρχονται τουλάχιστον από το 1/4 των κρατών - μελών (7 χώρες) και για κάθε χώρα ο αριθμός των υπογραφών πρέπει να αντιστοιχεί στον αριθμό των ευρωβουλευτών τους επί 750.

Για τον Τούσσα είναι εμφανές ότι δεν μπορούν να γίνουν προτάσεις που να αφορούν τις ίδιες τις Συνθήκες της ΕΕ και την τροποποίησή τους. Με άλλα λόγια δεν μπορούν να γίνουν προτάσεις που θίγουν το καπιταλιστικό σύστημα εκμετάλλευσης, την «κοινωνική οικονομία της αγοράς με ελεύθερο και ανόθευτο ανταγωνισμό», όπως ορίζεται στις Συνθήκες της ΕΕ.

Παράλληλα, ο Τούσσας υποστηρίζει ότι η όλη διαδικασία οδηγεί στο φακέλωμα των πολιτών παρά σε ο,τι οτιδήποτε άλλο, αφού απαιτείται ο υπογράφων να αναφέρει τα εξής στοιχεία: πλήρες Ονομα και Επώνυμο, μόνιμη Κατοικία (οδός, αριθμός, ταχ. κώδικας, πόλη, χώρα), Ημερομηνία και Τόπο Γέννησης, Υπηκοότητα, Προσωπικό αριθμό ταυτότητας/Είδος και Αριθμός εγγράφου Ταυτότητας, ημερομηνία και υπογραφή, ενώ ο συλλέγων τις υπογραφές πρέπει να επαληθεύει τα στοιχεία. Οι κατάλογοι των υπογραφών ελέγχονται από τις κρατικές αρχές των χωρών - μελών σύμφωνα με τη νομοθεσία τους και πιστοποιούνται εντός τριών μηνών από την κατάθεσή τους.

Το σημαντικότερο όμως, όπως τονίζει ο Τούσσας, είναι ότι η Επιτροπή δεν έχει καμία υποχρέωση να προτείνει κάποια νομοθετική πρωτοβουλία και δεν έχει καμία δέσμευση για το περιεχόμενό της. Ετσι, μετά από όλη αυτή τη γραφειοκρατική διαδικασία και την αποδοχή της ολοκλήρωσης της πρωτοβουλίας, η Επιτροπή δεν είναι καν υποχρεωμένη να προτείνει νομικές ρυθμίσεις, καλείται μόνο εντός τριών μηνών να εκθέσει τα συμπεράσματά της σχετικά με την πρωτοβουλία πολιτών και να ανακοινώσει αν θα προβεί ή όχι σε ενέργειες.

Αυτή, λοιπόν, είναι η «δημοκρατικότητα» της ΕΕ που κατοχυρώνει δήθεν η «πρωτοβουλία πολιτών». Πρώτα πρέπει να δώσει την άδειά της η Επιτροπή, να είναι σύμφωνη με τις αξίες της ΕΕ και να μη θίγει τις Συνθήκες της ΕΕ. Μετά πρέπει να περάσει μια πολυδαίδαλη γραφειοκρατική διαδικασία και το φακέλωμα από τις υπηρεσίες των κρατών - μελών. Και αφού συγκεντρωθούν οι υπογραφές η Επιτροπή μπορεί να τις πετάξει στο καλάθι των αχρήστων.

Ο Τούσσας θεωρεί ότι δεν πρέπει να παραγνωριστεί το γεγονός ότι τη συλλογή ενός εκατομμυρίου υπογραφών, από περισσότερες χώρες, με τη χρήση πολλών γλωσσών, με πολλαπλούς μηχανισμούς ελέγχου των υπογραφών και των πόρων, μπορούν να αναλάβουν και να υλοποιήσουν μόνο έμπειρες οργανώσεις, με σημαντικές τεχνικές και οργανωτικές υποδομές, που θα διαθέτουν τεχνογνωσία, διεθνική οργάνωση, σημαντικούς πόρους, διαρκή και επαγγελματική απασχόληση ατόμων για μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι, λοιπόν, φανερό ότι τέτοιας έκτασης πρωτοβουλίες μπορούν αναλάβουν και να υλοποιήσουν πρακτικά μόνο μεγάλες ΜΚΟ συνδεδεμένες με μονοπωλιακούς ομίλους ή επιχειρηματικές ενώσεις του κεφαλαίου, με ανάλογη κυβερνητική, κρατική στήριξη ή ανεπίσημα ακόμη και οι ίδιες οι αστικές κυβερνήσεις.

Αυτού του είδους η "πρωτοβουλία πολιτών", καθοδηγημένη και χειραγωγημένη από τους μηχανισμούς του κεφαλαίου και του αστικού πολιτικού συστήματος μπορεί να χρησιμεύσει στα όργανα της ΕΕ να παρουσιάζουν τις πιο αντιλαϊκές και αντιδραστικές επιλογές της ΕΕ και των μονοπωλίων ως δήθεν "λαϊκό αίτημα". Επιπλέον, τέτοιου είδους "πρωτοβουλίες" θα αξιοποιηθούν ώστε οι υπογραφές, τα υπομνήματα και τα παρακάλια να αντιπαρατεθούν στο οργανωμένο εργατικό και λαϊκό κίνημα, στις μαζικές μαχητικές λαϊκές κινητοποιήσεις και αγώνες, στην ποικιλία των μορφών πάλης.

Για τον Τούσσα, σήμερα είναι επιτακτική ανάγκη το διεκδικητικό πλαίσιο και οι μορφές πάλης, όπως συγκρότηση επιτροπών αγώνα, συλλογή υπογραφών, παραστάσεις διαμαρτυρίας, διαδηλώσεις, απεργίες, μέχρι τις πιο ανεβασμένες και σύνθετες μορφές που γεννά η ταξική πάλη, να υπηρετούν την ανασύνταξη και αντεπίθεση του εργατικού κινήματος, για την ενδυνάμωση της κοινωνικοπολιτικής συμμαχίας της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων της πόλης και της υπαίθρου ενάντια στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις και τα μονοπώλια, για να ανοίξει ο δρόμος για τη λαϊκή ευημερία.

ανάκατος

Citizens' Initiative welcome but should be opened to a wider public

2010-12-16T14:42:00.013+01:00

Published at www.guengl.eu, 15/12/2010

Following today's European Parliament debate and vote on the EU Citizens' Initiative, a new EU regulation whereby one million citizens can call on the Commission to draft a new EU law, German GUE/NGL MEP Helmut Scholz said the provisions were to be welcomed despite some room for improvement.

He pointed to the lack of democratic legitimacy in the workings of the EU and said citizens increasingly want to be involved in the EU. "The protests we have seen recently in different member states is a clear expression of this. With the Citizens' Initiative we finally have an instrument which enables citizens to articulate their expectations and demands.

Unfortunately, some improvements to the text sought by the GUE/NGL were rejected. The group proposed to extend participation to all EU residents and not just EU citizens. Scholz warned the Commission and the Council that the Parliament would come back in three years' time to ask for these improvements. In the meantime, Scholz called on all EU citizens "to go ahead and take the initiative".

Bairbre de Brún (Ireland) said that work on this initiative represented a "major step forward" with regard to the Commission's proposal. However, she expressed her disappointment that there were some aspects of the proposal that would exclude people who ought to be able to participate, notably those who are living in the EU who do not hold EU citizenship. "It is important that we do not send out a signal that their views are not wanted or not welcome." Also, she emphasised "young people must be encouraged to involve themselves in EU policymaking". As things stand now, this was not the case.

The GUE/NGL will continue to try to improve the rules of the citizens' initiative so as to ensure, as Ms de Brún said, "that more people are able to participate and that the Commission takes action."

«Κύπρος: χώρα αλληλεγγύης και φιλοξενίας» - Παγκόσμια μέρα μεταναστών -

2010-12-15T18:13:00.006+01:00

Κανένας άνθρωπος δεν επιλέγει να εγκαταλείψει την πατρίδα και την οικογένεια του. Κανένας άνθρωπος δεν επιλέγει να πάρει τον πικρό δρόμο της προσφυγιάς και της ξενιτιάς. Η μετανάστευση είναι φαινόμενο σύμφυτο με τις συνθήκες που επικρατούν στο σύγχρονο κόσμο.

Οι μετανάστες είναι θύματα της άνισης ανάπτυξης, της πείνας, της φτώχειας, της εξαθλίωσης και της εκμετάλλευσης εις βάρους του αναπτυσσόμενου κόσμου. Είναι θύματα των συνεχών πολέμων, της επιθετικότητας του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου που επιτίθενται στους λαούς και στον πλούτο τους για τα δικά τους συμφέροντα. Οι πόλεμοι και η φτώχεια είναι οι αιτίες της δυστυχίας των λαών, οι αιτίες που τους οδηγούν αναγκαστικά στη μετανάστευση.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ :

Το ΑΚΕΛ συνδιοργανώνει μαζί με την ΠΕΟ, την ΕΔΟΝ, την ΠΟΓΟ και την ΕΚΑ εκδήλωση κάτω από το σύνθημα «Κύπρος: χώρα αλληλεγγύης και φιλοξενίας» την Κυριακή 19 Δεκεμβρίου, στα πλαίσια της Παγκόσμιας μέρας μεταναστών που είναι καθορισμένη την 18η Δεκεμβρίου. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο τέρμα της οδού Λήδρας στη Λευκωσία από τις 10:00πμ – 2:00μμ.

Capitalism: a love story

2010-12-14T14:02:00.002+01:00

Η Θύρα 9, η ΚΙΣΑ (Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό) και το περιοδικό ΑΝΑΤΡΟΠΗ διοργανώνουν προβολή του ντοκιμαντέρ Capitalism: a love story, 15 Δεκεμβρίου 2010, 7.30 μμ στο οίκημα της Θύρας 9.

Article 11 : faisons exister le référendum d’initiative populaire

2010-12-13T16:46:00.005+01:00

De Caleb Irri

Paru dans le grand soir le 13 décembre 2010

Le référendum d’initiative populaire était une des grandes promesses de campagne de monsieur Sarkozy, et a du étonner jusqu’aux électeurs de droite eux-mêmes : mais il n’empêche, cette mesure a bel et bien été adoptée en même temps que la réforme constitutionnelle de 2008 (oui, celle qui met le président -et ses collaborateurs ?- hors d’atteinte de toute attaque judiciaire). Bon. adoptée oui. mais regardons quand même de plus près. qu’en est-il exactement de cet article 11, qui passerait presque pour une mesure “d’arriérés communistes” sur le retour soixante-huitard ?

Et bien au départ, on y croirait presque. Rien que l’appellation est en soi une provocation digne de la plus belle double-pensé. un référendum d’initiative populaire… la démocratie réelle, quoi ! un dixième des électeurs (environ 4,5 millions) soutenus par un cinquième des parlementaires (184), et le peuple obtient en théorie le droit à un référendum, en bonne et due forme. Mais en pratique les choses se compliquent un peu : en réalité il s’avère que le référendum d’initiative populaire n’est pas à proprement parlé “d’initiative” populaire, mais bien plutôt parlementaire puisque l’initiative prend la forme d’une proposition de loi. Ce n’est donc pas comme je le disais juste au dessus, mais exactement le contraire : l’initiative ne peut venir que des parlementaires, auxquels s’ajoute ensuite le soutien populaire.

Ensuite, les choses ne s’arrangent pas : car même en cas de referendum d’initiative “parlementaire”, cette demande de référendum n’aboutit donc véritablement qu’à une proposition de loi, qui si j’ai bien compris, doit ensuite être validée par l’ensemble du parlement…pour que le référendum ait lieu ? Non, justement, pour qu’il n’ait pas lieu ! car si le texte est rejeté (ou accepté modifié) par la majorité des parlementaires (comme cela se produirait aujourd’hui si une telle initiative était lancée), pas de référendum !

Mais ce n’est pas fini, car à ce moment le texte devient moins précis : il semblerait qu’au bout d’un certain délai (fixé par une loi organique), le président soit contraint de soumettre à référendum la question posée par l’initiative “populaire”. Ce délai, ainsi que les conditions d’exécution de celui-ci, doivent donc être définis par une loi dite “organique” pour que

l’article 11 entre en vigueur… ce qui n’a jamais été fait ; une arnaque de plus !

Cela signifie, en d’autres termes, que l’article 11 de la Constitution, qui nous promettait une expression démocratique appréciable, serait obsolète, caduque, inutile. Impossible de le mettre en place tant que cette loi organique n’est pas rédigée, ce qui j’imagine ne sera jamais fait… et pour cause : imaginez donc ce qui se passerait autrement : un référendum d’initiative véritablement populaire, exigeant la mise en place d’une assemblée constituante, ou la démission du gouvernement actuel. Que l’on pose au peuple la question de savoir s’il ne souhaiterait pas la possibilité de tracer lui-même la voie qu’il désire emprunter…

Mais puisque la loi nous empêche d’accéder à la Constitution pour faire valoir nos droits, pourquoi ne pas profiter de cette illusion pour la dénoncer, et prendre les devants sur celle-ci ?

Puisque le référendum fait peur aux gouvernants, puisqu’il n’est pas suivi d’effets quand il est organisé, pourquoi ne pas l’organiser nous-mêmes, pour ensuite être en mesure de l’opposer à nos élus ? si l’on réussissait à obtenir les soutiens décrits dans le texte constitutionnel, ne pourrions-nous pas être en mesure d’exiger qu’il soit mis en place ? et que penser d’un gouvernement qui nous le refuserait ?

Nous sommes nombreux à vouloir que les choses changent, et il nous est possible de les faire changer. Exigeons un référendum, et faisons le appliquer. Nous verrons bien, alors, si la démocratie veut encore dire quelque chose.

Στο έλεος του «google translate»

2010-12-11T17:47:00.010+01:00

(Ανά - Κατά)
Εσυνάντησα πρόσφατα μια κορού, μιαν ευρωπαία...η οποία εν έμμισθη του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Είναι στη γραμματεία του κόμματος τζαι πιο συγκεκριμένα έσιει πόστο στο γραφείο τύπου. Θκιεβάζει, κυρίως μέσω ίντερνετ, τες εφημερίδες των χωρών των οποίων το, ή, τα σοσιαλιστικά κόμματα εν μέλη του ΕΣΚ. Δηλαδή θκιεβάζει τζαι τον Κυπριακό τύπο αφού το εθνικο (-) σοσιαλιστικό μας κόμμα εν πλήρες μέλος του ΕΣΚ.

Μέσα που τούτη την ανασκόπηση προσπαθεί να δει ποια ζητήματα απασχολούν έντονα το κάθε εθνικό πολιτικό πεδίο. Ύστερα μεταφέρει τούτα τα δεδομένα στη γενική γραμματεία τζαι το πολιτικό γραφείο που τους χρησιμεύκουν ως βάση για τη χάραξη της ευρωπαϊκής πολιτικής του κόμματος.

Αππώθηκα τζι εγώ τζι άρκεπσα τζι έσιρνα ελληνικές λέξεις ποτζεί τζαι ποδά...

- Je ne comprends pas le grec!!! λαλεί μου...

Εχαντακώθηκα... έμεινα τζαι θώρουν την... Καλά, λαλώ της, ένταλως θκιεβάζεις τες ελληνικές τζαι τες κυπριακές εφημερίδες;

- Βάλω τες μες το “google translate” λαλεί μου, μ ένα στυλ τύπου “helloooo μα πού ζιεις;”

Συμπέρασμα: Το google translate εν απαραίτητο εργαλείο της διαδικασίας χάραξης πολιτικής των ευρωπαϊκών κομμάτων!!!!!

Όταν συνέλθω ... μπορεί να το σχολιάσω...

ανάκατος

The security Mania: France 2010

2010-12-02T22:48:00.006+01:00

« Insecurity » is not real… but it exists! It exists in our minds as a symbolic dimension infecting the way we think and act. The construction of “insecurity” as a social “problem” justifies and legitimises political projects and actions. "The security Mania: France 2010", focuses, mostly, upon the effects of this mania. The issue concerning its production process could be interesting to explore though...

Preface by Bernard E. Harcourt :

"The turn of the twenty-first century witnessed significant shifts in punishment and penality, not only in the United States, but also abroad, in France, Great Britain, Italy, Canada, and across the globe. The most shocking and graphic trend, in the United States at least, has been mass incarceration—the exponential rise in the number and rate of prisoners in state and federal penitentiaries and in county jails. After fifty years of relative stability in this country, the rate of incarceration began climbing exponentially in 1973 to the point where, today, one out of a hundred adults is behind bars in the United States. Though more attenuated, there have been significant increases in incarceration observed in France and Italy, and one recent study also has identified positive and statistically significant increases in imprisonment over the period 1992 to 2001 in Belgium, Germany, Great Britain, Ireland, and the Netherlands.1

Another stunning shift in the United States is the turn to actuarial methods and instruments—to risk assessment tools to predict the success or failure of inmates on parole, to assess the potential for future dangerousness, and to identify violent sexual offenders.2 Canada too began experimenting with actuarial instruments and the logic of actuarial prediction—though not necessarily the instruments themselves—penetrated a number of European countries, such as France, which warmly embraced preventative detention (rétention de sûreté) in 2007.3

The United States, France, Canada, and other European countries also experienced—at different times and to different extents—the increased use of order-maintenance policing strategies, such as zéro tolérance and broken windows policing; harsher treatment of juvenile offenders; increased use of video surveillance, biometric data collection, data mining, and information gathering through initiatives such as the “total awareness program” in the United States, CCTV video surveillance in the United Kingdom, and DNA database collection in England and in France; and harsher sentencing practices, including the adoption of mandatory minimum sentences, “three-strikes laws,” drug and gun enhancements, and lengthier fixed sentencing guidelines.

In many of these developments, the United States has been a net exporter of ideas and technologies, such as mass incarceration, broken windows policing and mandatory minimum sentencing. But not in all. France has been a leader, with the United Kingdom, in the collection of DNA and an early innovator in the field of paramilitary anti-riot security forces; England has been at the forefront of the use of CCTV video surveillance; and Italy has been a pioneer in the development of bunker-style judicial proceedings. The leading actuarial instrument used in the United States—the “Level of Services Inventory-Revised” (LSI-R)—was actually invented and developed by Canadian researchers, and the same is true of the Hare Psychopathy Checklist-Revised (PCL-R).

Innovation, new ideas and new practices in punishment and policing, it seems, are a two-way street. This makes it vitally important, in order to better understand our experiences here in the United States, to collect and assemble the best social science evidence on peer countries. Hence this volume, dedicated to the penal situation in France. The articles collected here represent the highest-caliber research being done on security issues in France today. The collection is unique. Edited by Laurent Mucchielli and published first as La frénésie sécuritaire: Retour à l'ordre et nouveau contrôle social by the Éditions La Découverte in 2008, the articles have been updated and translated to English for the Carceral Notebooks. These essays provide the most accurate picture of the carceral and security situation in France today. It is a great honor to share them with you.

All articles are available here...

Ibrahim Maalouf "esse emme"

2010-11-28T16:51:00.001+01:00

Developers 2

2010-11-22T17:42:00.006+01:00

Genetically modified crops in the European Union...

2010-09-14T15:00:00.009+02:00

The European Commission has recently approved growing genetically modified crops in the European Union for the first time in 12 years!
Caving to the GM lobby, the commission has ignored 60% of Europeans who feel we have to get the facts first before growing foods that could pose a threat to our health and environment. A new initiative allows 1 million EU citizens to make official legal requests of the European Commission.Let's build a million voices for a ban on GM foods until the research is done; they will be delivered to the President Barroso of the European Commission.

Consumers, public health, environmental and farmers groups have long rallied against a few international GM companies having such significant influence over European agriculture.

Concerns about growing GM crops include: contamination of organic crops and the environment; their impact on climate due to the excessive need for pesticides; the destruction of biodiversity and local agriculture; and the effects of GM food on public health.

EU member states have voiced strong opposition to last week's decision to authorise BASF's potato and Monsanto's maize -- Italy and Austria are opposed, and France said it would ask for further scientific research. There is still no consensus on the long-term effects of GM crops. And it is the GM industry, pursuing profits not public well being, that is funding the science and driving the regulatory environment. That is why European citizens are calling for more independent research, testing and precaution before crops are unleashed onto our land.
Now, the "European Citizens' Initiative" gives 1 million EU citizens the opportunity to submit policy proposals to the European Commission and offers us a unique chance to drown out lobbyists' influence. Sign the petition

With determination,

Alice, Benjamin, Ricken, Luis, Graziela and the entire Avaaz team

Régularisation!

2010-09-07T13:15:00.002+02:00

Gaza aid attack

2010-06-01T20:30:00.011+02:00

Israel's deadly raid on a flotilla of aid ships headed for Gaza has shocked the world. Israel, like any other state, has the right to self-defence, but this was an outrageous use of lethal force to defend an outrageous and lethal policy -- Israel's blockade of Gaza, where two thirds of families don't know where they'll find their next meal.
   The UN, EU, and nearly every other government and multilateral organization have called on Israel to lift the blockade and, now, launch a full investigation of the flotilla raid. But without massive pressure from their citizens, world leaders might limit their response to mere words -- as they have so many times before.
   Let's make the world's outcry too loud to ignore. Join the petition for an independent investigation into the raid, accountability for those responsible, and an immediate end to the blockade in Gaza.
     The petition will be delivered to the UN and world leaders, as soon as it reaches 200,000 names -- and again at every opportunity as it grows and leaders choose their responses. A massive petition at a moment of crisis like this one can demonstrate to those in power that sound bites and press releases aren't enough -- that citizens are paying attention and demanding action.
   As the EU decides whether to expand its special trade relationship with Israel, as Obama and the US Congress set next year's budget for Israeli military aid, and as neighbours like Turkey and Egypt decide their next diplomatic steps -- let's make the world's voice unignorable: it's time for truth and accountability on the flotilla raid, and it's time for Israel to comply with international law and end the siege of Gaza. Sign now and pass this message along!
   Most people everywhere still share the same dream: for two free and viable states, Israel and Palestine, to live side by side. But the blockade, and the violence used to defend it, poisons that dream. As a columnist wrote to his fellow Israelis today in the newspaper Ha'aretz, "We are no longer defending Israel. We are now defending the siege. The siege itself is becoming Israel's Vietnam."
   Thousands of pro-peace activists in Israel today protested the raid and the blockade in demonstrations from Haifa, to Tel Aviv and Jerusalem -- joining demonstrations around the world. Regardless of which side threw the first punch or fired the first shot (the Israeli military claims it did not initiate the violence), Israel's leaders sent helicopters of armed storm-troopers to raid a convoy of ships in international waters bringing medicine and supplies to Gaza, and some now lay dead.
   Their lives cannot be brought back. But perhaps, together, we can make this dark moment a turning point -- if we arise with an unshakable call for justice, and an unbreakable dream of peace.

With hope,
Ricken, Alice, Raluca, Paul, Iain, Graziela and the rest of the Avaaz team

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της ΕΕΔΥΕ, Επιτροπής Ειρήνης Τουρκίας και του Παγκύπριου Συμβούλιου Ειρήνης Μυτιλήνη 22 Μάη 2010

2010-05-26T16:50:00.003+02:00

Από τη Μυτιλήνη, όπου συναντηθήκαμε στο πλαίσιο της εκδήλωσης της Επιτροπής Ειρήνης Λέσβου στις 22 Μάη 2010, για να δυναμώσουμε τον αγώνα των λαών μας ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ στην ευρύτερη περιοχή, η οποία είναι ενταγμένη στην καμπάνια της ΕΕΔΥΕ ενάντια στην συμμετοχή Ελληνικών στρατευμάτων στο εξωτερικό και στην καμπάνια του Παγκόσμιου Συμβούλιου Ειρήνης (ΠΣΕ) ενάντια στο ΝΑΤΟ, οι Επιτροπές Ειρήνης των χωρών μας απευθύνουν αγωνιστικό χαιρετισμό και αντιιμπεριαλιστικό μήνυμα φιλίας και αλληλεγγύης προς τους λαούς της Ελλάδας, της Τουρκίας και της Κύπρου, καθώς και όλων των Βαλκανίων. Παράλληλα χαιρετίζουν τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις των εργαζομένων στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου, της Ε.Ε. και του ΔΝΤ που υποθηκεύουν το μέλλον των εργαζομένων.

Από κοινού διαπιστώνουμε ότι ζούμε σε μια περίοδο που χαρακτηρίζεται από την ένταση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας, από την έξαρση των τοπικών πολέμων και την πλήρη καταπάτηση των αρχών και των κανόνων διεθνούς δικαίου που δημιουργήθηκαν μετά την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, με την καθοριστική παρουσία των σοσιαλιστικών χωρών.

Το ΝΑΤΟ στο ρόλο του παγκόσμιου χωροφύλακα και μετά τους πολέμους σε Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν και Ιράκ κλιμακώνει επιχειρησιακά την δράση του σε όλο τον πλανήτη, υιοθετώντας τη Διακήρυξη για τη «Συμμαχική Ασφάλεια στον 21^ο αιώνα»,οδηγεί έτσι στη δημιουργία ενός κυριολεκτικά εκρηκτικού πεδίου, που απειλεί ολόκληρο τον πλανήτη. Σε αυτό το πλαίσιο ετοιμάζονται οι κυβερνήσεις των χωρών του ΝΑΤΟ, παρά την αντίθεση και διαμαρτυρία των λαών, να εγκρίνουν το Νοέμβρη του 2010 το νέο δόγμα του ΝΑΤΟ, το επιθετικότερο από όσα γνώρισε η ανθρωπότητα. Αν η πορεία αυτή δεν αντιστραφεί είναι βέβαιο ότι θα ξεσπάσουν νέες μεγάλες κρίσεις που θα συνοδεύονται από νέες επεμβάσεις και πολέμους με μεγαλύτερη εμβέλεια και ένταση.

Στα πλαίσια αυτά καταδικάζουμε την όλο και αυξανόμενη χειραγώγηση του ΟΗΕ από το ΝΑΤΟ και τους ιμπεριαλιστές, καταστρατηγώντας τις αρχές του ιδρυτικού χάρτη του ΟΗΕ που εμφανίζεται συχνά με διπλοπροσωπία και πολλαπλά μέτρα και σταθμά.

Στην περιοχή μας εκδηλώνονται έντονα οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί, αντιπαραθέσεις πολλών κρατών και μεγάλων μονοπωλιακών συμφερόντων και γι’ αυτό θεωρούμε ότι οι εξελίξεις εγκυμονούν τεράστιους κινδύνους.

Η κατάσταση στη γειτονιά μας γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνη από τη συνεχιζόμενη παρουσία του ΝΑΤΟ και του Ευρωστρατού και την επιτάχυνση των σχεδιασμών για την πλήρη ΝΑΤΟποίηση του Αιγαίου και την οριστικοποίηση της διχοτόμησης στην Κύπρο, διαιωνίζοντας την τουρκική κατοχή στο Νησί.

Ο ιμπεριαλισμός έχει αναζωπυρώσει το "ενδιαφέρον" του για την περιοχή μας πραγματοποιώντας πολύμορφες επεμβάσεις. Οι λόγοι αυτού του ενδιαφέροντος είναι τόσο γεωστρατηγικοί όσο και οικονομικοί.

Επιδιώκεται οι διευθετήσεις στο Αιγαίο να διευκολύνουν την εύρυθμη λειτουργία του ΝΑΤΟ, μέσα από τη δημιουργία ενός καθεστώτος «ελληνοτουρκικής συνδιαχείρισης» σε βάρος της ειρήνης και της ασφάλειας στην περιοχή, σε βάρος των συμφερόντων του Ελληνικού και Τούρκικου λαού.

Σκοπός είναι να προχωρήσουν πιο γρήγορα οι στρατηγικοί σχεδιασμοί των ιμπεριαλιστικών επιτελείων, για την «αντιπυραυλική ασπίδα», τη διείσδυση στην ευρύτερη περιοχή και τον έλεγχο των περασμάτων του πετρελαίου, αλλά και των ενδεχομένων κοιτασμάτων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, για την εξυπηρέτηση των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων στο Αφγανιστάν, στη Μέση Ανατολή, στο Κέρας της Αφρικής και αλλού.

Γι’ αυτό, το τελευταίο διάστημα οι ιμπεριαλιστές ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε. έχουν εντείνει τις διαδικασίες για διεύρυνση των ευρω-ατλαντικών ιμπεριαλιστικών οργανισμών, για επιτάχυνση της διευθέτησης όλων των ζητημάτων στα ελληνοτουρκικά και στο Αιγαίο με την οριστική Νατοποίηση του Αιγαίου.

Σ’ αυτή τους την προσπάθεια έχουν ισχυρά στηρίγματα στις κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Τουρκίας. Η πρόσφατη επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα, συνέχεια αντίστοιχης του Παπανδρέου στην Κωνσταντινούπολη, εξυπηρέτησε ακριβώς αυτή τη στόχευση.

Η θέση των κινημάτων μας παραμένει σταθερή υπέρ της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, προσδοκώντας στην ειρήνη, τη φιλία και τη συνεργασία ανάμεσα στους λαούς μας. Παλεύουμε σταθερά και αταλάντευτα ενάντια τους ΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς και σε κάθε είδους συνδιαχείριση και ΝΑΤΟποίηση του Αιγαίου, για την έξοδο των χωρών μας από το ΝΑΤΟ και την απομάκρυνση των ξένων βάσεων. Δεν αποδεχόμαστε τα σχέδια για την αντιπυραυλική ασπίδα και τις όποιες δεσμεύσεις των χωρών μας στο ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. σε ότι αφορά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το Αιγαίο, το Κυπριακό και την ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων.

Καταδικάζουμε τη συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή μέρους της Κύπρου. Εκφράζουμε την ισχυρή υποστήριξή και αλληλεγγύη μας στο λαό της Κύπρου (Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους) και στον αγώνα του εναντίον της κατοχής του 37% της Κύπρου για 36 χρόνια, ως αποτέλεσμα των ιμπεριαλιστικών Νατοϊκών σχεδιασμών που οδήγησαν στο πραξικόπημα της χούντας των Αθηνών και στην τουρκική εισβολή το 1974.

Υποστηρίζουμε τις απευθείας διαπραγματεύσεις των δύο κοινοτήτων για λύση και επανένωση της Κύπρου και του λαού της. Στηρίζουμε ανεπιφύλακτα την προσπάθεια για λύση στη βάση μιας διζωνικής, δικοινοτικής Ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα, όπως προνοείται στα σχετικά περί Κύπρου ψηφίσματα του ΟΗΕ, στις Συμφωνίες Κορυφής των δύο Κοινοτήτων (1977 και 1979) και στις αρχές του διεθνούς δικαίου. Μια λύση που θα κατοχυρώνει τη μία και αδιαίρετη κυριαρχία, μία ιθαγένεια, μία διεθνή οντότητα και θα διασφαλίζει όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθέριες όλων των Κυπρίων. Υπογραμμίζουμε την ανάγκη η λύση του Κυπριακού να προέρχεται και να στηρίζεται στην βούληση όλου του Κυπριακού λαού. Για το θέμα της δημιουργίας κουλτούρας κοινής συμβίωσης ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων και της ενίσχυσης του κοινού αγώνα ώστε να καταστεί η Κύπρος χώρα χωρίς ξένες βάσεις, ανεξάρτητη, ενωμένη και αποστρατικοποιημένη, οι φιλειρηνικές και αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις από την Ελλάδα, την Τουρκία και την Κύπρο θα κάνουν ότι τους αναλογεί.

Αντιπαλεύουμε τις αλλαγές συνόρων και αγωνιζόμαστε να φύγουν τα ξένα στρατεύματα, ο ευρωστρατός και το ΝΑΤΟ απ' τα Βαλκάνια. Λέμε ΟΧΙ στις νέες αμερικανικές βάσεις και πυρηνικά στα Βαλκάνια. Απαιτούμε την επιστροφή όλων στρατευμάτων των χωρών μας που συμμετέχουν σε στρατιωτικές αποστολές σε άλλες χώρες. Λέμε ΟΧΙ στο μισθοφορικό στρατό και στις υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες.

Απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση του ιμπεριαλισμού αντιτάσσουμε την κοινή μας δράση για ένα ισχυρό αντιιμπεριαλιστικό, διεθνιστικό κίνημα στις χώρες μας, στα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, που θα συγκρούεται με τον ιμπεριαλισμό και θα πρωτοστατεί στην εδραίωση της φιλίας, της αλληλεγγύης και της συνεργασίας με όλους τους λαούς και στο πλαίσιο της αντιιμπεριαλιστικής δράσης του ΠΣΕ.

2010-05-12T14:05:00.008+02:00

Ça peut donner des idées ...